น้าสวยยกมือทุบอกและสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะดูแลร้านให้อย่างดี
อวี่ฝูเองก็พยักหน้าเบาๆ รับรู้คำสั่งของปู้ฟาง
ปู้ฟางยกมือตบไหล่เซียวเสี่ยวหลงแล้วพยักหน้า ก่อนจะส่งสายตาไปกำชับอีกรอบ “ฝึกให้หนักเข้าล่ะเจ้าหนุ่ม ข้าจะทดสอบทักษะการใช้มีด การแกะสลัก และการทำอาหารของเจ้าเมื่อกลับมา ใครแพ้จะต้องโดนลงโทษ”
เป็นอีกครั้งที่ใบหน้าของเซียวเสี่ยวหลงแข็งค้างไป ราวกับถูกสาปให้ลงไปอยู่ในนรกก็ไม่ปาน เขารู้จักการลงโทษของปู้ฟางดีกว่าใคร เพียงแค่นึกย้อนไปถึงเรื่องนั้นในตอนนี้ หัวใจของเขาก็เต้นระรัวในขณะที่เส้นเลือดบนข้อมือเต้นตุบๆ ด้วยความเจ็บปวด
อวี่ฝูเมื่อเห็นสีหน้าของเซียวเสี่ยวหลงก็อดระเบิดหัวเราะออกมาไม่ได้
ปู้ฟางกล่าวอำลาก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องของตน
“จุดหมายที่สองของแผนที่ร้านอาหารต่างโลก เมืองประจิมเร้นลับ เปิดใช้งาน”
เสียงขึงขังของระบบดังขึ้น จากนั้นสายตาอันเฉียบคมของปู้ฟางก็มองเห็นจุดสีขาวปรากฏขึ้นกลางอากาศ จุดนั้นเริ่มเคลื่อนที่เป็นวงกลม และค่อยๆ วาดโครงร่างของวงแหวนปราณขึ้นมา
ปู้ฟางไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับมันอีกต่อไปเพราะเขาเดินทางผ่านวงแหวนปราณนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
“จุดหมายที่สองของแผนที่ร้านอาหารต่างโลกอย่างนั้นหรือ แต่ก็ยังจะใส่ภารกิจฉุกเฉินมาให้ข้า” ปู้ฟางบ่นเบาๆ จากนั้นไม่นานวงแหวนปราณที่หมุนอยู่กลางอากาศก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้น
สายลมกรรโชกแรงบดบังร่างของปู้ฟางเอาไว้
อึดใจต่อมา สายลมที
