ลวงก็ยังได้ยินเสียงระเบิดรุนแรงที่ดังมาจากที่ไกลๆ แผ่นดินสั่นสะเทือนขณะที่ควันสีดำจางๆ ลอยขึ้นในอากาศ
เจ้าดำกลับลงมายืนสี่ขาบนพื้นถนนอีกคราว มันอ้าปากหาวก่อนจะเดินกลับร้านไปหาจุดสบายๆ แล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างไม่แยแสต่อสิ่งใดอีก
ฝูงชนรอบข้างพากันนิ่งอึ้ง ก่อนจะมองท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นด้วยสายตาตื่นตะลึง
ก่อนหน้านี้ทุกคนสัมผัสพลังงานมหาศาลจากยันต์ได้อย่างชัดเจน หลายคนคิดไปว่าชีวิตคงมาถึงจุดจบแล้วเป็นแน่ เพราะแรงระเบิดนั้นน่าจะรุนแรงพอสังหารคนทั้งมวลได้ แต่ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่กลับทำเพียงใช้อุ้งเท้าตบยันต์จนปลิวหายไป
นัยน์ตาของจีเฉิงเสวี่ยยังคงอับแสง แต่ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะซึมซับเอาความรู้สึกชื่นใจของการรอดพ้นจากความตายอยู่ครู่หนึ่ง
ถึงกระนั้นระหว่างที่กำลังรู้สึกสุขใจอยู่ในอก จักรพรรดิหนุ่มก็ตระหนักได้ว่าตนต้องการเหล่าขุนพลที่แข็งแกร่งทรงพลังมากกว่านี้
“หากเรามีสิ่งมีชีวิตที่ไร้เทียมทานเช่นนี้คอยปกป้องจักรวรรดิ ไยเลยจะต้องแยแสผู้ฝึกตนระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามด้วย!”
พ่อลูกตระกูลเซียวต่างชื่นชมเจ้าดำยิ่งขึ้นไปอีก สมแล้วที่เป็นอสูรเวทขั้นเซียนเทพ… อสูรเวทขั้นเซียนเทพที่ไร้เทียมทาน! ก่อนหน้านี้เจ้าดำเคยออกโรงไม่กี่ครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดที่น่าตื่นตาตื่นใจเท่าวันนี้ พวกเขาได้รับรู้พลังที่ยิ่งใหญ่ไร้ก้นบึ้งของอสูรเวทขั้นเซียนเทพก็วันนี้เอง
เสียงฝีเท้าเบา
