ราบเป็นหน้ากลองไปเรียบร้อยแล้ว เพราะสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังรุนแรงที่กระจายมาจากทิศดังกล่าว
ทว่าตอนนั้นเอง เซี่ยอวี่ก็ได้เห็นกับตาตนเองว่าลูกพี่อสูรเวทระดับแปดที่ความแข็งแกร่งนั้นไม่ได้ต่างจากเขาแม้แต่น้อย ถูกอัดจนหมอบกระแตนอนนิ่งอยู่กับพื้น ไม่อาจขยับไปไหนได้แม้เพียงชุ่นเดียว
“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?!” นัยน์ตาของเซี่ยอวี่หดแคบขณะร้องออกมาด้วยความตกใจ เหตุใดลูกพี่อสูรเวทของเขาผู้ที่ไม่เคยมีความเกรงกลัวใดๆ ยามที่เขาต้องเผชิญกับสิ่งมีชีวิตทรงพลังอื่นๆ กลับอยู่ในสภาพน่าสังเวชเช่นนี้ได้
ความรู้สึกตื่นกลัวที่เซี่ยอวี่ไม่คุ้นเคยเอ่อท้นในใจ ไหนใครๆ ต่างก็พูดกันไม่ใช่หรือว่าร้านนี้มีอสูรเวทขั้นเซียนเทพเพียงตัวเดียว แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขาตอนนี้มันคืออะไรกัน เขาต้องเค้นพละกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อต่อกรกับอสูรเวทขั้นเซียนเทพอย่างยากลำบาก… ทว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฝั่งลูกพี่กันแน่
ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบวาบขณะโบกมีดในมือแล้วชี้ไปยังเซี่ยอวี่ มันระเบิดพลังแล้วพุ่งไปบนผิวถนนอย่างรวดเร็ว
เซี่ยอวี่กัดฟันแน่นพลางนึกในใจ ‘สามารถเอาชนะลูกพี่ได้เช่นนี้ เจ้านี่ต้องเป็นอสูรเวทขั้นเซียนเทพที่มีพละกำลังไร้เทียมทานอีกตัวเป็นแน่ มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว เบื้องหลังร้านนี้คืออะไรกันแน่’
เซี่ยอวี่พุ่งหอกไปปัดป้องการโจมตีของเจ้าขาว เกราะพลังปราณเที่ยงแท้ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาห่อหุ้มตัวของชายร่างยักษ์เอาไว้ เขาจะโรมรัน
