กับเจ้าขาวเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ได้อีก หอกที่พุ่งออกไปด้วยความเร็วกลายเป็นภาพติดตา มันส่งเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศราวกับเป็นพายุลูกใหญ่ บังคับให้เจ้าขาวถอยร่นไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เซี่ยอวี่หยิบยันต์ขึ้นมาแล้วโบกไปทางทิศที่ลูกพี่นอนอยู่ เมื่อชายร่างยักษ์เห็นว่าลูกพี่ถูกโจมตีหนักหน่วงเสียจนจิตใจย่ำแย่ไร้ซึ่งกำลังใจ เขาก็รู้ทันทีว่าตนต้องรีบเก็บอีกฝ่ายเข้าไปในยันต์ผู้ปราบอสูรเวท ไม่เช่นนั้นลูกพี่อาจตายลงตรงนี้ได้ มังกรอุทกที่อยู่บนจุดสูงสุดของระดับแปดนั้นล้ำค่าเกินกว่าที่จะสูญเสียไป!
เจ้าดำเดินนวยนาดแล้วมาหยุดยืนอยู่บนหัวของมังกรอุทกดินแดนป่ารกชัฏ ตอนนั้นเองมันก็รู้สึกได้ถึงกระแสพลังประหลาดที่ปล่อยออกมาจากตัวของมังกร ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังดูดร่างของมังกรอยู่
“หือ!”
เจ้าดำปรายตามองเซี่ยอวี่ที่มียันต์อยู่ในมือ มันฮึมฮัมเสียงเย็น จากนั้นก็ยกขาหลังขึ้นแล้วกระทืบลงไปบนหัวของมังกรร้ายอย่างรุนแรง
ตู้ม
เสร็จข้าละ!
สีหน้าของเซี่ยอวี่ซีดเซียวลง ตอนนั้นเองความเจ็บปวดเหมือนถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มก็พุ่งตรงเข้ามาในสมองของเขา จากนั้นเลือดก็หยดออกมาจากมุมปากของชายร่างยักษ์ ร่างของเขาซวนเซถอยหลังไปสองก้าว
เจ้าขาวพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ดวงตาสีม่วงของมันกะพริบถี่ขณะฟันมีดลงมาจนเกือบจะเฉือนร่างของเซี่ยอวี่ออกเป็นสองส่วน เลือดสาดกระจายไปทั่วบริเวณ เซี่ยอวี่คำรามก้องด้วยความเจ็บปวด ยันต์ที่อยู่ในมือค่อยๆ สลายหา
