โล่งกว้างนอกนครหลวง กลุ่มอสูรเวทเขาเดียวที่ร่างทั้งร่างปกคลุมด้วยเกล็ดมันวาวห้อตะบึงผ่านไป ความเร็วของพวกมันไม่ต่างอะไรจากสายฟ้าจนมองเห็นเป็นเส้นสีเหลืองตัดผ่านทุ่งกว้างใหญ่ หากสังเกตดูใกล้ๆ จะพบว่าเส้นสีเหลืองดังกล่าวคือกลุ่มฝุ่นที่พวกมันตะกุยขึ้นมานั่นเอง
รถม้าด้านหลังเหล่าอสูรเวทเขาเดียวลากโลงศพมาด้วย คนที่ขี่อยู่บนอสูรเวทเขาเดียวต่างเป็นจอมยุทธ์มากฝีมือในชุดดำทั้งสิ้น เป้าหมายของพวกเขาคือนครหลวงซึ่งตั้งอยู่ ณ ใจกลางพื้นที่โล่งกว้างแห่งนี้
เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้าเบื้องบน นกอัคคีจรัสที่ร่างอาบไล้ไปด้วยเปลวไฟโผบินผ่านไปอย่างรวดเร็วพร้อมส่งเสียงแหลมเสียดหูไปทั่วทิศ ชายชราร่างท้วมที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังนกผงะไปเล็กน้อย เขาก้มลงมองสำรวจรถม้าสีดำสนิทน่าเกรงขามและเหล่าอสูรเวทเขาเดียวที่อยู่เบื้องล่าง รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยจนต้องขมวดคิ้วแน่น
จู่ๆ ขบวนของเหล่าอสูรเวทที่ห้อตะบึงอย่างรวดเร็วก็ค่อยๆ ลดความเร็วแล้วหยุดลง ม่านของรถม้าเปิดออก ร่างของชายชราคนหนึ่งเดินลงจากรถ เขายืนตระหง่านอยู่บนรถม้าพลางเงยหน้าขึ้นมองนกอัคคีจรัส ชายชราร่างอวบประหลาดใจ ความสงสัยเพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิม
“ผู้อาวุโสขอรับ เราจะเดินทางไปถึงนครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่วภายในครึ่งวันขอรับ” ชายชุดดำคนหนึ่งกล่าวกับชายชราด้วยน้ำเสียงเคารพ
ชายชราพยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจนัก สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่นกอัคคีจรัส “จอมยุทธ์แห่งสำนักเจดีย์
