นั่นเป็นแค่มดปลวกไร้ค่า จะหนีก็หนีไปเถอะ ตราบใดที่เนื้อมังกรยังอยู่ดีอยู่กับข้า เจ้าจะไปไหนก็เชิญเลย
ทว่าตอนที่เจ้าดำกำลังหมุนหัวของมันแก้เมื่อย เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของเซี่ยอวี่ก็ดังก้องไปทั่วฟ้า
จากนั้นยันต์หยกใสที่ส่องประกายล้อแสงอาทิตย์ ก็สะบัดพลิ้วตามสายลมตรงลงมายังทิศที่ร้านของปู้ฟางตั้งอยู่
กระแสพลังประหลาดระเบิดออกมาจากยันต์หยกพร้อมเสียงดังสนั่น ทันใดนั้นวงแหวนปราณขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า พลังทำลายล้างน่าเกรงขามลอยวนอยู่ในวงแหวนปราณ พลังดังกล่าวพุ่งตรงมายังร้านด้วยความเร็วสูง
เลือดอาบทั่วร่างของเซี่ยอวี่ เขาจ้องยันต์หยกที่กำลังระเบิดและซากของมังกรอุทก ดวงตาเต็มไปด้วยความปวดร้าว
“ในเมื่อข้าเอาชนะเจ้าไม่ได้ เช่นนั้นข้าก็จะระเบิดพวกเจ้าให้ตายตกตามกันไปทุกคน! นี่คือ…ยันต์วงแหวนปราณแห่งวิหารราชันมังกรซ่อนเร้นที่ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพวาดขึ้น ให้ตายเถอะ! เจ้าสังหารน้องชายข้าได้ เข่นฆ่ามังกรของข้าได้ ดังนั้นเจ้าก็ต้องตายด้วยเหตุนี้เช่นกัน!”
หลังจากโยนวงแหวนปราณลงไปแล้ว เซี่ยอวี่ก็ไม่คิดลังเลใจอีก เขาไม่กล้าหันไปมองแต่อย่างใด ทำได้เพียงระเบิดพลังที่เหลืออยู่เพื่อออกไปจากนครหลวงให้เร็วที่สุดเท่านั้น ชายร่างยักษ์รู้ดีว่าอีกไม่กี่ลมหายใจ นครหลวงครึ่งหนึ่งจะต้องถูกระเบิดทำลายเหลือเพียงซากปรักหักพัง เพราะยันต์วงแหวนปราณที่วาดโดยขั้นเซียนเทพนั้นทรงพลังไม่ต่างอะไรจากฝันร้าย
…
บนพื้นที่
