องไปทั่ว เซี่ยอวี่ไม่คิดออมแรงอีกต่อไป เขาปล่อยพลังทั้งหมดไปที่กำปั้นพลางเหวี่ยงมันออกไป เจ้าขาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถูกแรงปะทะส่งให้กระเด็นไปไกล
ชายร่างยักษ์ปรายตามองไปยังร่างไร้วิญญาณของสหายสนิท เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยขณะหมุนตัวแล้วพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เซี่ยอวี่คิดจะหนี! เขารู้ชัดแล้วว่าตนเองประเมินความแข็งแกร่งและพลังป้องกันของร้านเล็กๆ นี่ต่ำไป พลังไร้เทียมทานที่ไม่อาจวัดได้และความไร้ปรานีของไอ้สุนัขพันทางตรงหน้าทำให้ความมั่นใจของเซี่ยอวี่ต้องแตกสลายกลายเป็นผุยผง ส่วนไอ้หุ่นเชิดกระป๋องนั่นก็ทำให้เขาอับจนหนทาง เพราะเขาเรียนรู้แล้วว่าการจู่โจมใดก็ไม่อาจทำอะไรมันได้ เขาหมดทางสู้แล้วจริงๆ
ฟึ่บ! ฟึ่บ!
มีดบินสองเล่มพุ่งเข้ามาอีกครั้งแล้วสร้างรอยแผลไว้ที่หลังของเซี่ยอวี่ ชายร่างยักษ์ที่กำลังพุ่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้ากระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะฉวยมีดบินทั้งสองเล่มไว้ได้แล้วหักทิ้งเป็นสองท่อน เลือดอุ่นๆ ไหลออกมาจากบาดแผลบนหลัง
เขาขว้างมีดบินทั้งสองออกไปพร้อมหอกเหล็ก พลางสั่งการด้วยจิต ตอนนั้นเองหอกเหล็กก็แปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟ พุ่งตรงไปยังเจ้าขาวอย่างรวดเร็วจนดูราวเป็นธนูเพลิงพร้อมเสียงแหวกอากาศไปตามทาง
ตู้ม!
พื้นดินระเบิดเป็นหลุมกว้างเมื่อกระแสพลังขนาดใหญ่พุ่งเข้าปะทะ
เจ้าดำปรายตามองเซี่ยอวี่ที่กำลังวางแผนจะหนีกลางอากาศด้วยสายตาเกียจคร้าน ทว่าก็ไม่ได้มีความคิดจะจู่โจมแต่อย่างใด หมอ
