งปราณอื่นๆ รวมถึงมงกุฎเลือดของอสูรเวทระดับเจ็ดอีกตัวหนึ่งซึ่งก็คืองูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬอยู่ด้วย… วัตถุดิบทั้งหมดล้วนล้ำค่าหายากทั้งสิ้น
ถึงกระนั้นปู้ฟางก็เลือกที่จะไม่อธิบายอะไรเพิ่ม เขาไม่อยากเสียเวลากับคนกลุ่มนี้ไปมากกว่านี้
ด้วยความช่วยเหลือของหลินฉินเอ๋อร์ ในที่สุดเซียวเคออวิ่นก็กินปลาจนหมดจาน สมาชิกตระกูลเซียวคนอื่นๆ ต่างยืนรายล้อมอยู่ด้วยความอิจฉา
โดยเฉพาะเซียวเคอเฉิง นัยน์ตาของเขาร้อนฉ่าไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความริษยา อาหารจานนี้เป็นอาหารอันโอชะที่หากินยาก… ทำไมถึงไม่เป็นข้าที่ได้กิน!
เซียวเคออวิ่นเริ่มรู้สึกวิงเวียนเนื่องจากกินปลาเข้าไปทั้งหมด ทั้งพลังปราณและบรรดาสมุนไพรต่างก็ออกฤทธิ์ขึ้นมาพร้อมกัน เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายชุ่มโชกไปด้วยของเหลวอุ่นๆ ซึ่งภายในเต็มไปด้วยสัตว์ขนาดเล็กจิ๋วที่กำลังเคลื่อนที่เข้าไปในร่างผ่านรูขุมขน
“อ๊าก!!”
ใบหน้าของเซียวเคออวิ่นพลันแดงเรื่อขึ้นมา มีสีเลือดปรากฏในดวงตา หลังส่งเสียงร้องออกมาดังลั่น เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดนับพันจุดในร่างกายขึ้นมาพร้อมๆ กัน ราวกับว่าถูกเข็มแหลมทิ่มแทงไม่หยุดหย่อน
เซียวเคออวิ่นล้มลงบนพื้นเสียงดังก่อนจะขดตัวกลม ความเจ็บปวดทรมานทำร้ายจิตใจเขาอย่างหนัก ช่างเป็นความรู้สึกที่เกินจะทานทนไหว
อาการของเซียวเคออวิ่นทำเอาทุกคนต่างหน้าถอดสี สมาชิกตระกูลเซียวคนอื่นๆ เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นอาการทรมานของชายวัยกลางคน
หล
