าจจะช่วยรักษาอาการของท่านอาสองได้” เซียวเยียนอวี่อธิบายพลางยิ้มมุมปาก
อสูรเวทระดับเจ็ดที่อาละวาดอยู่ในเมืองนครใต้… ข้อมูลนี้ราวกับระเบิดที่ถูกโยนเข้าไปในใจของสมาชิกตระกูลเซียวทุกคน พวกเขาถึงกับตกตะลึง
“เนื้อของอสูรเวทระดับเจ็ด! หนำซ้ำยังเป็นส่วนที่ดีที่สุด… ราคาคงแพงเกินจินตนาการแน่!”
“สวรรค์! นายท่านรองได้กินเนื้อของปลาอสูรเวทระดับเจ็ดหรือนี่!”
ทุกคนในตระกูลเซียวเกิดรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันทีเมื่อหันไปมองมัจฉาปีศาจพิษมงกุฎเลือดในชาม ความเคลือบแคลงสงสัยมลายหายไปสิ้น ตอนนี้ในใจพวกเขากลับอัดแน่นไปด้วยความอิจฉา ความปรารถนา ความทะยานอยาก และความรู้สึกอีกมากมาย
ครั้งนี้ทุกคนรู้สึกอิจฉาขึ้นมาจริงๆ ใครจะไปมีโอกาสได้กินเนื้ออสูรเวทระดับเจ็ดได้ง่ายๆ กัน อย่าว่าแต่ได้กินเนื้อเลย อสูรเวทเช่นนี้อยู่ห่างไกลชีวิตของพวกเขาจนแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะได้พบพาน
หัวใจของหลินฉินเอ๋อร์สั่นไหว แม้จะสงสัยอยู่ก่อนแล้ว แต่เมื่อได้รู้มูลค่าที่แท้จริงของปลาชิ้นนี้ นางก็ยังอดตกตะลึงไม่ได้
เซียวเคออวิ่นเองก็ตกใจมากเช่นกัน เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเนื้อปลานี้จะมาจากอสูรเวทระดับเจ็ด ไม่แปลกใจเลยที่รสชาติจะยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เซียวเคออวิ่นก็อดแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากไม่ได้
ปู้ฟางนั่งเอนหลังมองดูคนตระกูลเซียวด้วยอาการสงบ เขาคลี่ยิ้ม อาหารจานนี้ไม่เพียงมีเนื้อของอสูรเวทปลาระดับเจ็ดเท่านั้น แต่ยังมีสมุนไพรพลั
