ชีวิตหดหาย
ทว่าทันทีที่ได้กลิ่นหอมหวนลอยออกมาจากครัว นัยน์ตาของชายวัยกลางคนก็ส่องประกาย ความเจ็บปวดในร่างกายบรรเทาเบาบางลงมาก
“ต้องรบกวนท่านแล้ว คุณชายปู้” เซียวเคออวิ่นยกมือคารวะปู้ฟาง
ปู้ฟางโบกมือ หันมองรอบๆ ก่อนจะชี้ไปยังชามอาหารโอสถทิพย์ไอโขมงที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ
“นี่คืออาหารโอสถทิพย์ แม่นางเซียว โปรดป้อนเขาด้วย” ปู้ฟางพูดเนิบๆ
ทุกคนในตระกูลเซียวจ้องชามอาหารที่ปู้ฟางทำไม่วางตา จู่ๆ พวกเขาก็พากันหรี่ตาเพราะรู้สึกข้องใจ
“นี่มันก็แค่…ปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูไม่ใช่หรือ อาหารธรรมดาเช่นนี้จะรักษานายท่านรองได้อย่างไรกัน ช่างไร้สาระสิ้นดี!”
