ะดับพลังปราณของเขาก็คู่ควรให้ทุกคนในตระกูลเซียวเคารพยำเกรงแล้ว
หัวหน้าตระกูลเซียวเดินออกมาจากห้อง ร่างกายของเขาสั่นเทาขณะพูดคุยกับปู้ฟาง ฝากฝังให้ชายหนุ่มช่วยเหลือบุตรชายคนที่สองของตนเอาไว้ให้จงได้
“คุณชายปู้ ห้องครัวพร้อมแล้ว” หลินฉินเอ๋อร์ปาดเหงื่อพราวที่หน้าผาก นางหอบหายใจเล็กน้อยเพราะรีบวิ่งกลับมา เพื่อให้ปู้ฟางได้มีห้องครัวไร้ที่ติใช้ นางจึงลงมือทำความสะอาดทุกอย่างด้วยตนเอง ชายหนุ่มจะได้รู้สึกพึงพอใจ
พ่อครัวหนุ่มหันมาพยักหน้า พลางผายมือให้หลินฉินเอ๋อร์นำทางไป คนตระกูลเซียวจำนวนหนึ่งเดินตามปู้ฟางมาติดๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
กลุ่มคนมาออกันอยู่ตรงหน้าห้องครัว ความอยากรู้อยากเห็นส่องประกายอยู่ในดวงตาของเซียวเยียนอวี่ นางดูตื่นเต้นที่จะได้ดูเถ้าแก่ปู้ทำอาหารอีกครั้ง
“ข้าต้องการคนหนึ่งคอยดูไฟ ส่วนคนที่เหลือช่วยออกไปจากครัวด้วย” ปู้ฟางออกคำสั่งอย่างใจเย็น
ฝูงชนซุบซิบส่งเสียงอื้ออึง พวกเขาตั้งตารอจะเห็นอาหารที่สามารถช่วยชีวิตคนได้ แต่เพราะปู้ฟางสั่งให้ทุกคนออกไป ทั้งหมดจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมถอยออกมา
ในที่สุดก็มีเพียงเซียวเยียนอวี่ที่ยังอยู่ที่เดิม นางยืนด้วยท่าทางสง่างาม กะพริบดวงตาสวยมีเสน่ห์ให้ปู้ฟาง
“เจ้าน่ะหรือจะเป็นคนจุดไฟ” ปู้ฟางตกใจอยู่ไม่น้อย งานนี้ไม่ใช่ง่าย เขาจึงคาดหวังจะให้ผู้ชายร่างกำยำมาช่วยทำ… แต่เอาเข้าจริงถึงจะเป็นใครก็คงไม่ต่างกันนัก
“เถ้าแก่ปู้ ท่านแน่ใ
