จหรือไม่ อาการของท่านอาสอง… ดูหนักไม่ใช่น้อย” เซียวเยียนอวี่พูดพลางถกแขนเสื้อ เผยให้เห็นข้อมือเรียวงามราวหยก ผิวของนางเนียนเรียบแม้แต่จุดด่างดำสักนิดก็ไม่มีให้เห็น
“ต้องลองดูสักครั้ง อาจจะได้ผลก็ได้” ปู้ฟางตอบ
หลังจากยกมือลูบพุงเจ้าขาว ปู้ฟางก็หันหลังเดินไปยังโต๊ะทำครัว เขาดึงเขียงมาวางบนโต๊ะพร้อมชามกระเบื้องจำนวนหนึ่ง ชายหนุ่มใช้สายตากวาดสำรวจไปทั่วครัว พยายามมองว่ามีเครื่องครัวอะไรบ้างที่ใช้ได้
หลังจากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เพื่อพักผ่อน
เซียวเยียนอวี่กะพริบตาปริบอย่างงวยงงขณปรายตามองปู้ฟาง “เถ้าแก่ปู้…”
“ขอข้าพักประเดี๋ยว หากมีพลังปราณเที่ยงแท้ไม่เพียงพอ ข้าจะทำอาหารโอสถทิพย์ที่ดีได้อย่างไรกัน” ปู้ฟางกลอกตาก่อนจะบ่นฮึมฮัมในลำคอ ชายหนุ่มใช้พลังปราณเที่ยงแท้ไปเกือบหมดเกลี้ยงในการต่อสู้กับมัจฉาปีศาจ ไม่มีทางเลยที่พลังของเขาจะฟื้นตัวกลับมาได้เต็มที่เร็วๆ นี้
เซียวเยียนอวี่ตกใจเล็กน้อยแต่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ สิ่งที่เถ้าแก่ปู้พูดเป็นความจริง… ชายหนุ่มเพิ่งเสียพลังงานไปมากโข แต่อาหารที่ซับซ้อนเช่นอาหารโอสถทิพย์ก็จำเป็นต้องใช้พลังปราณเที่ยงแท้ปริมาณมากในการปรุง หากองค์ประกอบไม่ลงตัว โอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดก็ยิ่งสูงขึ้น
ปู้ฟางโบกมือเรียกขนมปังหอยนางรมสีทองอร่ามออกมาจากคลังเก็บของของระบบ ขนมปังร้อนฉ่ากรุ่นด้วยไอขาว ทั้งยังส่งกลิ่นหอมเข้มข้น
สิ่งนี้เป็นอาหารที่ชายหนุ่มตระเตรียมให้ตัว
