เองก่อนจะออกจากร้านมา ขนมปังหอยนางรมมีรสชาติดียิ่ง แต่คุณสมบัติหลักของมันคือการช่วยฟื้นฟูพลังปราณ แม้จะฟื้นฟูไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
ปู้ฟางกัดขนมปังเข้าไปคำหนึ่ง เขาเคี้ยวตุ้ยๆ เต็มแก้ม พลางทำตาโต
เซียวเยียนอวี่ปรายตามองปู้ฟาง นางอึ้งเล็กน้อยรู้สึกจนด้วยคำพูด
“อ้อ บอกให้คนอื่นๆ เอายาถอนพิษทั้งหมดที่พวกเขาพอจะหาได้มาที ข้าจะดูว่ามีอะไรที่พอจะเป็นประโยชน์ได้บ้าง” ปู้ฟางพูดทั้งที่ยังมีขนมปังหอยนางรมเต็มปาก พอพูดจบก็กัดเข้าไปอีกคำหนึ่ง
เซียวเยียนอวี่เม้มริมฝีปากพลางชำเลืองมองขนมปังแว่บหนึ่ง นางกลืนน้ำลายก่อนจะผุดลุกขึ้นยืน เดินช้าๆ ไปทางประตูด้วยความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
ปู้ฟางมองอีกฝ่ายเดินออกไป จากนั้นจึงหยิบขนมปังหอยนางรมอีกชิ้นจากคลังเก็บของของระบบขึ้นมายัดใส่ปาก
…
เสียงกระบี่ปะทะหอกดังสนั่นไปทั่ว
คลื่นพลังปราณเที่ยงแท้แพร่กระจายออกมาราวกับเป็นระลอกน้ำในอากาศ
ร่างของเหลียนฟู่สั่นเทิ้มเล็กน้อยกลางอากาศ เส้นผมสีขาวสะบัดไหวขณะที่ขาก้าวถอยหลัง ชายชรากำกระบี่สวรรค์ทมิฬในมือแน่น พลางทำหน้าตาเหยเกเมื่อพยายามรวบรวมพลังปราณเที่ยงแท้ในกาย
จีเฉิงอวี่ที่ถือง้าวยาวในมือเพิ่มพลังกดดันมหาศาลเข้าไปอีก เปลวไฟในดวงตาแผดเผาแรงกล้าขณะที่ไอน้ำร้อนระเหยออกจากร่าง ร่างของชายหนุ่มที่ลอยอยู่กลางอากาศขณะนี้แลดูไร้เทียมทานยิ่ง
จีเฉิงอวี่กวัดแกว่งง้าวพลางพุ่งตัวเข้าใส่เหล
