ยนสีเมื่อได้ยินคำพูดของปู้ฟาง หญิงสาวรู้ชัดถึงเหตุผลของความผิดปกติในตัวเซียวเคออวิ่น เนื่องจากผู้นำตระกูลเซียวเล่าให้นางฟังหมดแล้ว
“หวังว่าอาการของท่านอาสองจะไม่กำเริบขึ้นมาตอนนี้… ไม่อย่างนั้นต้องแย่แน่ๆ!” เซียวเยียนอวี่พึมพำ
ปู้ฟางยังคงนิ่งเงียบ สายตาจับจ้องอยู่ที่การต่อสู้ตรงหน้า
ผู้ฝึกตนขั้นจักรพรรดิยุทธการยังคงโจมตีใส่ปลาอสูรมังกรพินาศไม่หยุดมือ และในที่สุดผลของความพยายามก็บังเกิดขึ้นบ้าง เมื่อบาดแผลบนตัวอสูรเวทปรากฏให้เห็น เลือดของมันสาดกระจายไปทั่วแล้วหยดลงบนพื้นดิน
เสียงกรีดร้องดังก้อง ปลาอสูรมังกรพินาศยิ่งบ้าคลั่งขึ้นอีก บาดแผลที่ปรากฏและเลือดที่ไหลออกมากระตุ้นให้ปลาปีศาจดีดตัวขึ้นด้วยความโกรธ เกล็ดที่อยู่รอบตัวตั้งชัน รังสีที่ปล่อยออกมาพลันเปลี่ยนไป ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน อสูรเวทปลาสะบัดตัวเร่าจนหลุดออกจากประตูเมือง พลางงัดเอาหินก้อนใหญ่ให้หมุนควงเข้ามาในเมืองพร้อมกัน
ปลาอสูรเวทตัวนี้แตกต่างจากปลาทั่วไปไม่น้อย ตรงช่วงท้องของมันมีกรงเล็บอันตรายสองกรงเล็บที่เกาะยึดพื้นเอาไว้แน่น หางปลาขนาดมหึมาพัดโบกไปมาส่งกลิ่นเหม็นของคาวปลาออกมาไม่หยุดหย่อน
ตู้ม!!
ร่างของผู้ฝึกตนขั้นจักรพรรดิยุทธการหลายร่างถูกส่งให้ลอยละลิ่วออกไป
ดวงตาของปลาอสูรมังกรพินาศหรี่แคบ เกล็ดรอบตัวส่งเสียงหวีดหวิวก่อนพุ่งออกมาอย่างฉับพลันด้วยความเร็วที่ไม่น่ามีใครหลบทัน
วื้ด!
เกล็ดปลาส่งเสียงแหวกอากาศขณะหัก
