ู่กับปู้ฟาง
“คุณชายปู้ โปรดตามข้ามาเจ้าค่ะ” เสี่ยวหย่าพูดเสียงเรียบ นางเหลือบตามองปู้ฟางจากนั้นก็เดินนำทางไป
ชายหนุ่มไม่ได้ใส่ใจท่าทีที่ไม่เป็นมิตรของสมาชิกตระกูลเซียวคนอื่นๆ แม้แต่น้อย เขามองไปยังสวนที่ดูมีอายุพลางพยักหน้าเล็กน้อย ศาลาริมน้ำ บึงที่มีปลาแหวกว่าย และพุ่มดอกไม้ ช่างเป็นทัศนียภาพที่งดงามควรค่าแก่การชื่นชมยิ่งนัก
หากเป็นสถานการณ์ปกติ ปู้ฟางคงไม่สนใจจะรับรู้ความเป็นไปภายในตระกูลเซียวแม้แต่น้อย แต่เซียวเยียนอวี่ได้บอกเขาไว้ก่อนหน้านี้ว่าหากต้องการชิมซาลาเปาทอดไส้หมูสูตรต้นตำรับจริงๆ เขาต้องมาที่คฤหาสน์ตระกูลเซียว
ปู้ฟางเองก็จำได้เช่นกันว่าแม่นางหลิวแห่งหอวสันต์สุคนธ์เคยพูดถึง “เทพธิดาซาลาเปา” หรือแม่นางหลินผู้โด่งดังที่แต่งเข้าตระกูลเซียวในฐานะภรรยาของนายท่านลำดับสอง ดูเหมือนว่าหากเขาอยากกินซาลาเปาทอดไส้หมูสูตรดั้งเดิม เขาต้องมาที่คฤหาสน์ตระกูลเซียวแห่งนี้
นี่คือเหตุผลที่ปู้ฟางไม่ได้ปฏิเสธคำเชิญของเซียวเยียนอวี่ เขามาที่เมืองนครใต้เพื่อตามล่าหาอาหารอร่อยท้องถิ่น ในเมื่อซาลาเปาทอดไส้หมูสูตรต้นตำรับหาได้ที่ตระกูลเซียวเท่านั้น แน่นอนว่าเขาย่อมปล่อยไปไม่ได้เป็นอันขาด
หญิงรับใช้เสี่ยวหย่าเป็นสตรีร่างสูงโปร่ง แต่ใบหน้ากลับเผยให้เห็นความไร้เดียงสาอ่อนต่อโลก นางนำทางปู้ฟางที่เดินตามอยู่ด้านหลังโดยไม่ได้ใส่ใจเขาแม้แต่น้อย
ชายหนุ่มเองก็เดินทอดน่องมองทัศนียภาพและสวนประจำตระกูลที่ตก
