หนุ่มเป็นอันมาก
“เถ้าแก่ปู้ลองชิมดูสิ ปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูจานนี้อร่อยมากทีเดียว” เซียนเยียนอวี่มองปู้ฟางพลางส่งยิ้มให้
ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วหยิบตะเกียบไม้ไผ่ขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มเปิดฉากชิมทันที
เขาสะบัดตะเกียบเพื่อลอกหนังปลาออก ทำให้น้ำซอสหอมกรุ่นซึมเข้าไปในเนื้อปลาขาวอ่อนนุ่ม จากนั้นปู้ฟางก็ออกแรงเล็กน้อยเพื่อคีบเนื้อปลาชุ่มฉ่ำขึ้นมา เนื้อปลาที่อยู่ตรงกลางตะเกียบสั่นเล็กน้อย ส่งไอสีขาวโชยขึ้นพร้อมกลิ่นหอมฟุ้ง
ปู้ฟางมองชิ้นปลาพลางพยักหน้าเล็กน้อย ปลาอ้วนที่จับได้จากแม่น้ำมังกรคุณภาพดีกว่าปลาในหนองน้ำปราณมายาเล็กน้อย อย่างไรเสียคุณลักษณะของปลาก็ย่อมแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมที่มันอยู่ และสภาพแวดล้อมในแม่น้ำมังกรก็ยอดเยี่ยมเหมาะกับการเจริญเติบโต ทำให้ปลาในแม่น้ำแห่งนี้สดและอ้วนพี
ทันทีที่เนื้อปลาเข้าปาก เนื้อก็อ่อนตัวลงจนเหมือนหลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับน้ำซอสที่ไหลลงลำคอของปู้ฟาง รสเปรี้ยวเล็กน้อยปรากฏขึ้น พร้อมด้วยรสหวานที่ปลายลิ้น
รสชาตินี้โลดแล่นอยู่ในปากของชายหนุ่ม จนทำให้เขาต้องหยีตาเล็ก รู้สึกได้ถึงความรื่นรมย์ในจิตใจ
“เป็นอย่างไรบ้าง” เซียวเยียนอวี่นั่งเอามือเท้าคาง ข้อมือสวยบอบบางโผล่พ้นแขนเสื้อ นางยิ้มให้ปู้ฟาง
ปู้ฟางพยักหน้า นี่เป็นปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูสูตรต้นตำรับ แน่นอนว่ารสชาติย่อมอร่อยล้ำ กระนั้นก็ยังมีข้อผิดพลาดไม่น้อยและมีอีกหลายจุดที่ปรับปรุงให้
