นของแม่น้ำมังกรนั้น… มีเงาใหญ่ยักษ์กำลังค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างช้าๆ
…
ปู้ฟางมองจ้องปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูตรงหน้า ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย
น้ำซอสสีเข้มถูกเทราดบนปลาตัวอวบอ้วน เนื้อขาวของมันหอมเสียจนอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึก
ปลาบนจานตัวใหญ่มาก มันถูกแล่ออกเป็นสองส่วนด้วยคมมีดของพ่อครัวประจำร้าน ครึ่งซ้ายถูกตระเตรียมด้วยทักษะการแกะสลักพิเศษ โดยใช้การบั้งตามแนวตั้งเป็นเส้นตรงห้าเส้นและบั้งตามแนวนอนสามเส้น ส่วนครึ่งขวาพ่อครัวบั้งลากยาวเป็นเส้นตรงตามแนวกระดูกสันหลัง โดยไม่ทำให้หนังปลาเสียหายแม้แต่น้อย
พ่อครัวที่ทำปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูเตรียมปลาอย่างชำนิชำนาญ ทักษะการใช้มีดและการแกะสลักแสดงให้เห็นว่าพ่อครัวผู้นี้มีประสบการณ์โชกโชน เก่งกาจกว่าการจัดการตับห่านมากนัก
สูตรที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในสมุดบันทึกสูตรอาหารที่ระบบมอบให้ทำเอาปู้ฟางต้องหรี่ตาลง เขากินอาหารมากมายหลายรายการตั้งแต่เข้าเมืองนครใต้มา แต่ไม่มีจานใดเลยที่ปรากฏขึ้นในสมุดบันทึกเล่มนี้ มีเพียงปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูเท่านั้นที่ผ่านด่านเข้ามาได้ ดูเหมือนว่าอาหารจานตรงหน้าเขานี้จะทำออกมาตามต้นตำรับและอร่อยมากเสียจนระบบต้องบันทึกเอาไว้ในสมุดบันทึกสูตรอาหารเลยทีเดียว
ทันทีที่สูตรอาหารถูกบันทึกไว้ ปู้ฟางก็ได้รับรู้ทุกขั้นตอนการทำ ซึ่งแปลว่าเขาสามารถเรียนรู้วิธีการทำอาหารจานนี้ได้อย่างง่ายดาย นับเป็นเรื่องที่สะดวกกับตัวชาย
