้นขึ้นมาเล็กน้อย
“ตอนนี้บุตรสาวของเซียวเหมิงอยู่ในเมืองนี้ใช่หรือไม่ ข้าอยากรู้นักว่าเซียวเหมิงมันจะรีบรุดมาที่เมืองนครใต้หรือเปล่า ถ้ารู้ว่าบุตรสาวของตนเองกำลังตกอยู่ในอันตราย”
“เซียวเหมิงเป็นถึงแม่ทัพใหญ่มีหน้าที่ปกป้องนครหลวง หมอนั่นคงไม่ออกจากนครหลวงมาที่เมืองนครใต้ง่ายๆ แน่… แต่ไม่ว่าจะอย่างไร แผนของเราก็จะยังดำเนินต่อไป” เสียงหัวเราะแหบห้าวดังขึ้น
เหล่าชายชุดดำไม่ได้พูดอะไรอีก พวกเขาทำเพียงเรียกพลังปราณเที่ยงแท้ออกมาจากร่าง วงแหวนปราณมืดหน้าตาประหลาดปรากฏขึ้นในมือ พร้อมด้วยพลังปราณลึกลับที่ไหลเวียนขึ้นลงอยู่ภายใน
“ลงน้ำ”
ชายฉกรรจ์หนึ่งในห้าตะโกนออกมา จากนั้นทั้งห้าก็ก้าวเดินไปบนผิวน้ำได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ หรือจะเรียกว่าลอยไปบนผิวน้ำก็ไม่ผิดนัก
พวกเขากระแทกฝ่ามือที่ห่อหุ้มด้วยวงแหวนปราณมืดลงไปในน้ำเต็มแรง
ซ่า…
กระแสพลังประหลาดกระจายตัวออกมา ผิวน้ำของแม่น้ำกระเพื่อมเป็นวงกว้างไปทั้งสาย
ผู้คนที่ตกปลาอยู่พากันเปิดตากว้าง สายตาเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง
เรือหาปลาสั่นเล็กน้อย ทำให้บรรดาชาวประมงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ แต่เมื่อกวาดสายตาไปรอบกายก็ไม่ได้พบสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย
ชายทั้งห้าดึงมือออกจากน้ำแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเดินขึ้นตลิ่งไป วงแหวนปราณในมือหายไปเป็นที่เรียบร้อย ทั้งห้าจ้องไปที่แม่น้ำมังกรด้วยสายตาว่างเปล่า
แสงอาทิตย์ส่องลงมาจากท้องฟ้า หากมองจากพื้นที่สูงจะเห็นว่าที่ก้