นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมอาหารโอสถทิพย์ถึงเป็นสิ่งที่ทำได้ยากยิ่ง
“เฮ้ย! มีคนเจ็บ!”
ความโกลาหลปะทุขึ้นที่ชั้นล่างของร้านหอมหวนชวนเมา ทำให้ปู้ฟางตื่นจากห้วงความคิด เซียวเยียนอวี่เหลือบมองชายหนุ่ม แล้วทั้งสองก็ชะโงกลงไปมองข้างล่างพร้อมกัน
ถนนใกล้ประตูเมืองตกอยู่ในความวุ่นวาย ผู้คนอัดแน่นกันเต็มไปหมด แน่นขนัดเสียจนแม้แต่น้ำก็ยังไม่สามารถแทรกผ่านได้
“ไปตามหมอเร็ว! อย่ามัวแต่ยืนบื้ออยู่!”
ที่ทางเข้าเมือง ชายหนุ่มตัวเปียกโชกคนหนึ่งมองฝูงชนที่ยืนมุงอยู่ด้วยดวงตาแดงก่ำ เขาตะโกนออกมาพร้อมโทสะ แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว
คนที่นอนอยู่ตรงหน้าเขาคือชายวัยกลางคนที่ขาหักทั้งสองข้าง เลือดสดๆ ทะลักออกมาไม่หยุดจนกลายเป็นแอ่งน้ำสีแดง
ขาของเขาเป็นแผลฉกรรจ์ในแนวนอน ราวกับถูกอะไรบางอย่างกัดจนเกือบขาด กระดูกขาวโผล่ออกมาจากเนื้อจนเห็นได้อย่างชัดเจน
ผู้บาดเจ็บคนแล้วคนเล่าถูกหามเข้าประตูเมืองมา ทุกคนบาดเจ็บในลักษณะเดียวกันคือถูกอะไรบางอย่างกัด เลือดสดๆ ไหลย้อมบริเวณประตูเมืองนครใต้จนกลายเป็นสีแดงฉาน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตลบอบอวลในอากาศ
“เกิดอะไรขึ้น เหตุใดจึงมีผู้บาดเจ็บมากมายถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าทุกคนจะเป็นชาวประมงในแม่น้ำมังกรเสียด้วย” เซียวเยียนอวี่งุนงงเป็นอันมาก นางเปิดปากถามด้วยความตกใจ
แม่น้ำมังกรเป็นปราการด่านหน้าของเมืองนครใต้ และเต็มไปด้วยอสูรเวทมากมาย แต่ระดับของอสูรเวทก็ไม่จัดว่าสูงอะไร
