พลังปราณของบรรดาชาวประมงเหล่านี้อยู่ที่ระดับหนึ่งหรือสองเท่านั้น แม้จะไม่แข็งแกร่งแต่ก็มากพอให้ทำงานหาเลี้ยงครอบครัวได้
หลายปีที่ผ่านมา มีเพียงบางคนที่โชคร้ายถูกอสูรเวทระดับสูงที่พลัดหลงเข้ามาในแม่น้ำมังกรกัดจนได้รับบาดเจ็บ แต่สถานการณ์ในครั้งนี้ดูย่ำแย่น่ากลัวกว่าหลายเท่านัก
“แผลนั่น… น่าจะเกิดจากการถูกปลาล่าเนื้อขนาดใหญ่กัด” ปู้ฟางสันนิษฐาน
หือ เซียวเยียนอวี่มีสีหน้างุนงง นางไม่เข้าใจว่าปู้ฟางพูดถึงอะไร
“ลงไปดูกันเถิด” ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขาได้ชิมปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูและบันทึกสูตรลงในสมุดสูตรอาหารเรียบร้อยแล้ว สำหรับปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูจานที่ยังมีข้อผิดพลาดอยู่นั้น ปู้ฟางไม่ได้รู้สึกอยากกินต่อ อีกทั้งกลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งไปทั่วก็ทำให้เขาไม่รู้สึกอยากอาหารอีกต่อไป
บรรยากาศระหว่างการกินอาหารมีผลอย่างมากต่อความอยากอาหารของลูกค้า
เซียวเยียนอวี่พยักหน้าพลางสวมผ้าคลุมหน้ากลับไปดังเดิม ส่วนปู้ฟางก็เรียกบริกรมาแล้วจ่ายเงินค่าอาหารไปสองเหรียญทอง
พวกเขาไม่เอาเงินทอนแต่รีบเดินลงไปที่ชั้นล่างทันที มุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุที่กำลังโกลาหลอยู่
บรรดาทหารคุ้มครองเมืองต่างรีบรุดไปตามถนน พวกเขารีบกั้นสถานที่เกิดเหตุเอาไว้ และสลายฝูงชนที่มุงดูเพื่อให้สถานการณ์กลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง
ชาวประมงที่ได้รับบาดเจ็บยังถูกหามเข้ามาในประตูเมืองเรื่อยๆ บรรดาชาวเมืองนครใต้ต่างห
