อวี่ฝูยืนอ้าริมฝีปากสีแดงเรื่อค้างอยู่ในห้องครัวของเถ้าแก่ปู้ ใบหน้าของนางดูตกใจเป็นอย่างมาก
ว่ากันว่าห้องครัวของเถ้าแก่ปูนั้นถือเป็นสถานที่แสนลึกลับที่ไม่เคยมีใครได้ย่างกรายเข้ามาก่อน จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่เคยมีใครได้เข้ามาในนี้ นางไม่คาดคิดเลยว่าตนเองจะได้มาเหยียบห้องครัวของที่นี่…ช่างน่าตื่นเต้นอะไรเช่นนี้!
อวี่ฝูโบกสะบัดหางพลางเลื้อยตามปู้ฟางไป
พอผ่านประตูครัว บรรยากาศก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ภายในบริเวณร้านสร้างความรู้สึกที่ทำให้คนที่อยู่ภายในผ่อนคลายดื่มด่ำกับชีวิต แต่ภายในครัวนั้นดูสะอาดสะอ้านเป็นมืออาชีพ ทันทีที่เหยียบเข้าไป นางก็เจอหุ่นเชิดตัวอ้วนกลม ดวงตาของมันเป็นสีแดงและมองนางตั้งแต่ศีรษะจดปลายหางหนึ่งครั้ง ทำให้นางขนลุกซู่ไปหมดทั้งตัว
หุ่นเชิดนี้จะเป็นตัวเดียวกับที่บิดาของนางเคยเล่าให้ฟังหรือไม่นะ ดูเหมือนว่าหน้าตาของมันจะไม่น่ากลัวเหมือนที่คนอื่นว่าเอาไว้แม้แต่น้อย พุงใหญ่อ้วนกลมทำให้มันดูน่ารักน่ากอดเลยทีเดียว
ปู้ฟางเดินไปข้างหน้าเจ้าขาวพลางลูบพุงของมัน ก่อนเอ่ยแนะนำให้อวี่ฝูที่อยู่ด้านหลังรู้จัก “นี่คือเจ้าขาว เป็นหุ่นยนต์ผู้ช่วย เจ้าจะมองว่าเป็นหุ่นเชิดกลผู้ช่วยของข้าก็ได้ หลังจากที่ทำอาหารเสร็จ เราจะนำของเหลือไปใส่ในตัวเจ้าขาวเพื่อทำลาย”
อวี่ฝูยืดตัวตรงพลางประสานมือเข้าด้วยกัน นางโค้งคำนับเจ้าขาวเพื่อทักทาย
ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสง มันยกมือใหญ่เหมือนใบบัวขึ้นเกาหัวโล้น
