แกรกๆ
ปู้ฟางนำอวี่ฝูเดินผ่านเจ้าขาวเข้าไปยังบริเวณโต๊ะทำอาหาร โต๊ะของเขาทำมาจากวัสดุที่ดูหรูหราราคาแพง ดูเหมือนกระเบื้องชนิดหนึ่งแต่มันเงากว่ามาก
บนโต๊ะทำอาหารมีอุปกรณ์ทำครัวมากมายวางเรียงอยู่ เป็นอุปกรณ์ทุกอย่างที่สรรหามาได้ในโลกนี้ ทำให้โต๊ะนี้ดูสมบูรณ์เป็นมืออาชีพอย่างยิ่ง เขียงของเขาทำมาจากไม้ที่ดูไม่ธรรมดา เขียงนั้นมีกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยออกมา อวี่ฝูมองทุกอย่างตรงหน้าด้วยดวงตาสงสัยใคร่รู้
การตกแต่งในห้องครัวนั้นแตกต่างจากบริเวณอื่นของร้านอย่างสิ้นเชิง ห้องครัวตกแต่งอย่างทันสมัย บนผนังไม่มีสิ่งใดที่เกินความจำเป็นเมื่อเทียบกับในร้าน รอบห้องเต็มไปด้วยตู้ใส่ของมากมาย ตู้ทั้งหมดทำจากไม้และวัสดุบางอย่างที่อวี่ฝูไม่รู้ว่าคืออะไร
วัสดุนั้นเย็นเมื่อสัมผัส นอกจากนี้ภายในยังส่องแสงสว่างออกมาด้วย
“นี่เรียกว่าตู้เย็น เอาไว้เก็บอาหาร ทำให้อาหารสดใหม่เสมอ” ปู้ฟางเอ่ยแนะนำอย่างไร้อารมณ์ เขาเปิดประตูตู้เย็นออก ทันใดนั้นลมเย็นก็โชยออกมาจากภายใน ทำให้อวี่ฝูตัวสั่นขึ้นมา
“นี่เรียกว่าเตาอบ สามารถนำอาหารหลายชนิดเข้าไปอบได้ เจ้านี่ทำอาหารอร่อยได้มากมายหลายชนิด”
ปู้ฟางเปิดฝาเตาอบ ภายในเตาอบไม่มีฝุ่นแม้แต่น้อย ลมเย็นพวยพุ่งออกมาจากภายในเช่นกัน
เครื่องดูดควัน เครื่องบด เตาอุ่นร้อน และอื่นๆ อีกมากมาย ล้วนเป็นสิ่งที่อวี่ฝูไม่เคยรู้จักหรือเห็นมาก่อนในชีวิตนี้ แม้นางจะไม่เข้าใจว่าแต่ละสิ่งเอาไว้ใช้ทำอะไร แต่ก็
