ยหนุ่มเจ้าของร้านยกกระดานปิดหน้าร้านออก แล้วก็ต้องรู้สึกเย็นกายสบายใจกับลมเย็นสดชื่นยามเช้าที่พัดเข้ามาในร้าน เขาอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าปอด พลางยืดเส้นยืดสายรับอากาศอบอุ่น
“เจ้าดำ ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว” ปู้ฟางเดินกลับเข้าครัวไป แล้วออกมาพร้อมซี่โครงเปรี้ยวหวานหนึ่งจาน ชายหนุ่มวางจานอาหารลงตรงหน้าสุนัขสีดำ
จากนั้นก็ลากเก้าอี้มานั่งข้างประตู ทอดสายตามองหมู่เมฆบนท้องฟ้าด้วยความสบายใจ
ราวกับเวลาได้หยุดลงในชั่วขณะนั้น ปู้ฟางได้ยินเพียงเสียงเคี้ยวกร้วมๆ ของเจ้าดำจอมขี้เกียจที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินซี่โครงเปรี้ยวหวานของโปรด
แต่ห้วงเวลาอันแสนสงบนี้ก็อยู่ไม่นาน ทันทีที่ลูกค้าคนแรกก้าวเข้าร้านมา ร้านก็กลับมาสู่ความยุ่งวุ่นวายอีกครั้ง
ขนมจีบทองคำหอมกรุ่นควันฉุยถูกลำเลียงออกมา น้ำซอสชุ่มฉ่ำที่ไหลออกจากขนมจีบนั้นทำให้ใครที่ได้เห็นต้องพากันน้ำลายไหล
นอกจากนี้ปู้ฟางยังนำปลาดองเหล้าหอมสุราออกจากครัวมาวางบนโต๊ะด้วยเช่นกัน นี่เป็นอาหารจานที่ทำให้ทุกคนต้องท้องร้องดังโครก
ชื่อเสียงของร้านเล็กๆ ของฟางฟางขจรไกลไปทั่วนครหลวง หลายคนรู้จักร้านแสนลึกลับแห่งนี้ดี เนื่องจากไม่ได้มีเพียงอาหารเลิศรสและสุราชั้นเลิศที่หากินได้ยากยิ่งขายเท่านั้น แต่ยังเป็นร้านที่แข็งแกร่งจนล้มไม่ลงด้วย
เสียงฝีเท้าร่าเริงดังขึ้นในตรอก ตึกๆๆ
วันนี้โอวหยางเสี่ยวอี้สวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีชมพู ทำให้นางดูราวกับกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศขณะว
