ห็นทีจะจบสิ้นกันแล้ว
“องค์จักรพรรดิวางใจได้พะย่ะค่ะ เถ้าแก่ปู้ควบคุมสถานการณ์ที่ร้านเอาไว้ได้ ความสามารถอันไม่ธรรมดาของเขากอปรกับไพ่ตายของร้านนั้นเกินความคาดคิดของข้าไปมากโข” เซียวเหมิงสูดลมหายใจเข้าลึกพลางอธิบายให้จีเฉิงเสวี่ยฟัง
เมื่อนึกถึงไพ่ตายที่ปู้ฟางซ่อนเอาไว้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านอยู่ภายใน หุ่นเชิดโลหะที่ก่อนหน้านี้ต่อกรกับเขาได้อย่างสูสี บัดนี้สามารถจัดการขั้นเทพแห่งสงครามระดับแปดได้ด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว… ช่างน่ากลัวเกินบรรยายอะไรเช่นนี้
สำหรับเจ้าสุนัขตัวนั้น… ที่นอนอ้วนขึ้นอืดอยู่หน้าร้านทั้งวันทั้งคืนอย่างขี้เกียจสันหลังยาว นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวเหมิงได้เห็นมันออกโรงจริงจังก ความสามารถของมันนั้นร้ายกาจน่ากลัวเป็นอันมาก จนแทบจะไร้เทียมทานเลยก็ว่าได้
ก่อนหน้านี้เขาสงสัยมานานว่าสุนัขตัวนี้ใช่อสูรเวทในตำนานจริงหรือไม่ วันนี้เขาได้ข้อยืนยันความคิดนั้นแล้ว สุนัขตัวนี้เป็นอสูรเวทในตำนานเหมือนที่คิดไว้จริงๆ เสียด้วย!
ดวงตาของจีเฉิงเสวี่ยเป็นประกายขึ้นมา เขาต้องติดอยู่ในวังหลวงเลยไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นในตรอกเล็กๆ แห่งนั้น ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้โอกาสรับรู้ข่าวคราวของโลกภายนอกผ่านเซียวเหมิงเสียที
เซียวเหมิงหัวเราะด้วยน้ำเสียงขมขื่น จากนั้นก็เริ่มเล่าทุกรายละเอียดที่เกิดขึ้นภายในตรอกแห่งนั้นให้จีเฉิงเสวี่ยฟัง
ณ ท้องพระโรง จีเฉิงเสวี่ยฟังสิ่งที่เซียวเหมิงเล่าด้วยดวงตา