หากพวกเขาหนีไม่ทัน ป่านนี้คงกลายเป็นกองเลือดอยู่บนพื้นหน้าร้านด้วยพลังน่ากลัวของสุนัขสีดำไปแล้ว
บรรดาสิบสามกองโจรต่างอกสั่นขวัญแขวนเป็นอันมาก จนต้องรีบหอบผ้าหอบผ่อนออกจากเมืองในคืนนั้นแล้วกลับเมืองโม่จั่วบ้านเกิดทันที
‘ในนครหลวงนั้นน่ากลัวเกินไป การที่พวกเราตั้งมั่นอยู่ที่ต่างจังหวัดนั้นถูกต้องแล้ว…’ นี่คงเป็นสิ่งที่พวกเขาคิดอยู่ในใจตอนนั้น
ยามรัตติกาลมาเยือน ลมแผ่วเบาโชยผ่านทำให้บรรยากาศเย็นยะเยือกขึ้นเล็กน้อย
ดวงจันทร์เสี้ยวสองดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ส่องแสงนวลสวยล้ำค่า
ดวงดาวระยิบระยับพรางพราวรายล้อมหมู่เดือนเอาไว้ ดูเหมือนมหาสมุทรสีหมึกกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ขอบฟ้าซึ่งไร้ที่สิ้นสุดนั้นช่างเต็มไปด้วยความน่าอัศจรรย์ใจเหนือจินตนาการ
ที่ร้านเล็กๆ ของฟ่างฟ่างในนครหลวง
ปูฟางกำลังส่ายหน้าไหวๆ เพื่อไล่ความมึนงงให้ออกไปจากศีรษะ ก่อนจะปิดม่านเพื่อหยุดทำการหนึ่งวัน
เขาเดินตรงขึ้นห้องไปทันทีแทนที่จะเข้าไปในครัวเหมือนทุกครั้ง หลังจากอาบน้ำอุ่นและล้างกลิ่นสุราออกจากร่างกายแล้ว ชายหนุ่มก็เดินทำตาหยีออกจากห้องน้ำพร้อมควันร้อนหนา
ปู้ฟางพันชุดคลุมรอบกาย หน้าอกเปลือยเปล่าพลางเดินออกจากห้องน้ำมา ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกแล้วสะบัดผมเปียกโชกส่งหยดน้ำให้กระเซ็นไปทุกทิศทาง
เขารู้สึกสร่างเมาขึ้นมากหลังจากที่ได้อาบน้ำ จากนั้นก็พาตัวเองมานั่งอยู่ข้างหน้าต่างด้วยใบหน้าที่ชาเล็กน้อย ลมเย็นโชยผ่านทำให้ผม
