ปู้ฟางไม่ผ่านการประเมินอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด ที่เขาเคยคาดการณ์เอาไว้ว่าภารกิจนี้น่าจะไม่ง่ายนั้นเป็นจริงเสียด้วย
“ดูเหมือนว่าเกณฑ์หลักที่ใช้ประเมินคือปริมาณพลังปราณที่อยู่ในอาหาร รวมถึงอัตราส่วนในการช่วยให้ตื่นรู้…” ชายหนุ่มพึมพำกับตนเองพร้อมเอามือลูบคาง
เขาใช้มีดทำครัวกระดูกมังกรทองผ่าผลไม้ จึงทำให้พลังปราณในผลไม้ถูกเก็บรักษาไว้ภายใน แต่พลังปราณที่สูญเสียไประหว่างนั้นเกิดจากกระบวนการทำอาหาร เนื่องจากเขาไม่ได้ควบคุมกระแสการไหลของพลังปราณเที่ยงแท้ในกายให้ดีพอ
“แปลว่าอาหารจานนี้ใช้ไม่ได้แล้ว…” ปู้ฟางมองกลุ่มเมฆบนจานอาหารที่กำลังกระจายตัว แล้วก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ
“สำหรับนายท่านที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะเป็นพ่อครัวเทพในโลกจินตนาการแห่งนี้ อาหารที่ถูกประเมินว่าไม่ผ่านเกณฑ์จะนำไปขายในร้านไม่ได้เป็นอันขาด” เสียงที่เข้มงวดของระบบดังขึ้น
การนำอาหารที่ไม่ผ่านเกณฑ์ไปขายนับว่าเป็นการกระทำที่ไม่เคารพทั้งลูกค้าและฝีมือการทำอาหารของตนเอง อาหารจานที่พ่อครัวนำออกสู่สาธารณะชนนั้น ต้องเป็นจานที่สมบูรณ์แบบและดีกว่าอาหารจานก่อนๆ ที่เคยทำมา
ปู้ฟางถอนหายใจออกมา เจ้าขาวมาปรากฏตัวข้างกายเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบได้ ชายหนุ่มแตะพุงอ้วนกลมของมัน ดวงตาของเจ้าขาววาววับขณะเปิดพุงอ้วนๆ ออก เผยให้เห็นหลุมดำไร้ก้นที่อยู่ภายใน
นี่เป็นหลุมที่เจ้าขาวเอาไว้เก็บของเหลือของเสีย…ปู้ฟางยกจานอาหารขึ้น ขมวดคิ้ว รู้สึกเหมือน
