หมือนว่าจะไม่มีใครในที่แห่งนี้มีปราณระดับต่ำเลยสักคน และส่วนใหญ่ก็เป็นขั้นนักพรตยุทธการทั้งนั้น
แต่ก็ไม่มีใครกล้าบุ่มบ่ามเข้าไป ตรอกที่ปกติสงบสุขบัดนี้เหลือเพียงเศษซาก กำแพงทะลุเป็นรู ส่วนพื้นก็กลายเป็นทะเลหิน
ร่างอ้วนของเจ้าขาวยืนอยู่ในตรอกเหมือนภูเขาใหญ่ยักษ์ ไม่ไกลกันนั้นเป็นร่างที่คุกเข่าอยู่กับพื้นแต่ไร้ศีรษะ
วืด!
สองสตรีมองสิ่งที่เกิดขึ้นปากอ้ากว้าง
ร่างล่อนจ้อนของตาเฒ่าลอยหวือผ่านไป แล้วมาตกลงกระแทกพื้นที่ข้างๆ พวกนางโดยเอาหน้าลงก่อน
“มีคนโดนจับแก้ผ้าอีกแล้ว…ปีศาจที่ชอบจับคนแก้ผ้าของปู้ฟางนี้ยังไม่ทิ้งลายจริงๆ” หนี่หยันไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางรีบปิดตาเยี่ยจึหลิงเอาไว้ เมื่อถูกกันไม่ให้มอง อีกฝ่ายก็ดูเสียดายไปถนัดตา
หนี่หยันมองชายชราแก้ผ้าด้วยสีหน้ารังเกียจเดียดฉันท์
ใบหน้าเหี่ยวย่นของเปี้ยนฉางกงสั่นเทิ้มไม่หยุด แต่เขาเองก็ไม่กล้าหืออือ หุ่นเชิดตัวนี้แข็งแกร่งเกินไปจนตัวเขายังเทียบไม่ติด ไม่แปลกใจเลยที่ต้นตื่นรู้ทางห้าสายจะมาปรากฏอยู่ในร้านเล็กๆ ไกลปืนเที่ยงเช่นนี้ ในเมื่อมีผู้คุ้มกันที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อยู่ เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่เรื่องเหนือความเข้าใจอีกต่อไป
เขาหยิบเสื้อผ้าอีกชุดออกมาจากกระเป๋าคลังเก็บแล้วจัดการสวมให้เรียบร้อย เปี้ยนฉางกงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ความรู้สึกพอใจนั้นก็อยู่ไม่นาน พอได้สติเขาก็กลับมาโกรธเกรี้ยวอีกครั้ง
ตัวเขาเองเป็นถึงผู้อ
