ั้น ความรู้สึกเลวร้ายทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นความหวาดกลัว อกสั่นขวัญแขวน ลามไปถึงความสิ้นหวัง…ถาโถมเข้ามาในจิตใจ
หุ่นเชิดนั่น…เป็นปีศาจจากนรกโดยแท้!
ชายหนุ่มคิดว่าความตายของขั้นนักพรตยุทธการผู้นี้เป็นฝีมือเจ้าขาว…เนื่องจากเจ้าขาวดวงตาสีม่วงนั้นเปรียบเสมือนปีศาจร้ายสำหรับเขา
ไม่มีใครสังเกตเห็นสุนัขสีดำที่นอนฮัมเพลงอย่างสุขใจอยู่บนพื้น ที่ค่อยๆ ลดอุ้งเท้าน่ารักลงช้าๆ
เซี่ยต้าโซซัดโซเซอย่างสิ้นลาย สุดท้ายก็ยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากพื้นจนได้ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ
แต่กระบี่ยักษ์ของเจ้าขาวนั้นไม่ได้ปรานีแม้แต่น้อ…ร่างของเซี่ยต้าถูกฟันเป็นแผลเปิดเลือดพุ่งกระฉูดไหลทะลักออกจากปากแผลเป็นลิ่มๆ
หุ่นเชิดนี่…กำลังจะปลิดชีวิตเขา!
ความโหดเหี้ยมเกรี้ยวกราดในตัวเซี่ยต้าระเหยไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจเท่านั้น!
ปู้ฟางที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าร้านผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เจ้าขาวก็ยังเป็นเจ้าขาวอยู่วันยังค่ำ ยังพึ่งพาได้เสมอในยามที่ร้านถูกรุกราน
ถ้าเขามีเจ้าขาวอยู่ ขั้นเทพแห่งสงคราม…จะไปมีค่าอะไรให้ต้องกลัวกัน
ดวงตาจักรกลของเจ้าขาวเรืองแสงสีม่วงวาวโรจน์ มันกระทืบเท้าลงกับพื้น รุนแรงราวกับกำลังเหยียบย่ำลงบนหัวใจของเซี่ยต้าและพรรคพวก
เหล่าผู้กล้าจากวิหารเทพเจ้าลงทัณฑ์…กลัวหัวหดจนแทบสลบตาย
ทันใดนั้นหอกยาวก็พุ่งตัดฟากฟ้ามาพร้อมเสียงดังกึกก้อง หอกนั้นถูกขว้างออกจากมือของร่างหนึ่ง มันพุ่งตัดอาก
