มๆ ร่างเซถลาไปด้านหลัง ขนาดตัวที่ใหญ่โตของเขาพลันยุบลงเหมือนลูกโป่งโดนปล่อยลม
ชุดเกราะพลังปราณที่คุ้มกันตัวเขาอยู่เริ่มปริแตก…จากนั้นก็ร่วงกราวลงกับพื้นทีละชิ้น
ทันทีที่เจ้าขาวฟาดกระบี่ลงมา เขาก็รู้ว่าตนเองพ่ายแพ้แล้ว
ปัง!
เจ้าขาวลงถึงพื้นพร้อมเสียงระเบิดดังลั่นหูแทบดับที่ก้องสะท้อนไปทั่วตรอก มันโบกสะบัดกระบี่ในมืออีกครั้ง ทำเอาเชิ่งมู่และพรรคพวกแข้งขาอ่อนด้วยความกลัวจนแทบจะยืนไม่ไหว…
หุ่นเชิดตัวนี้เล่นงานผู้อาวุโสขั้นเทพแห่งสงครามของพวกเขาเสียหมดสภาพ!
“นี่มัน…อมหมามาพูดข้ายังไม่เชื่อ! เป็นแค่หุ่นเชิดแท้ๆ…แต่กลับแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้เชียวรึ” ขั้นนักพรตยุทธการคนหนึ่งที่กำลังตัวสั่นสะท้านด้วยความกลัว อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา เจ้าขาวทำให้พวกเขากลัวจนควบคุมสติเอาไว้ไม่อยู่
สุนัขสีดำที่นอนอยู่ไกลๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมองขั้นนักพรตยุทธการคนดังกล่าว…ครั้งก่อนก็มีนักบวชหนุ่มที่ตั้งใจจะจับสุนัขกิน ครั้งนี้ยังมีไอ้โง่มาบอกว่าจะอมสุนัขอีกเรอะ
สุนัขเคยไปหักหาญทำลายน้ำใจคนเมื่อไรกัน
เจ้าดำฮึดฮัดหัวเสีย มันแยกเขี้ยวยิงฟันขาวที่เรียงเป็นตับ จากนั้นก็ยกอุ้งเท้าขึ้นวาดไปในอากาศ
พรึบ!!
ขั้นนักพรตยุทธการคนที่เพิ่งสบถออกมารู้สึกว่าหัวใจกระตุก จากนั้นภาพตรงหน้าของเขาก็ตัดไปทันที
เชิ่งมู่ตาแทบถลนเมื่อเห็นขั้นนักพรตยุทธการที่อยู่ข้างกาย จู่ๆ ก็สลายกลายเป็นเศษฝุ่นปกคุลมพื้นดิน หัวใจของเขาแทบหยุดเต้นเสียเดี๋ยวน
