อแลกกับการให้นางบุกเข้าไปช่วยอวี่เฟิงและอวี่ฝูออกมา
“ไอ้แก่ชาติชั่วสารเลวนั่น! กล้าดีอย่างไรมาทำร้ายลูกสาวข้า…เห็นทีจะปล่อยให้หายใจต่อไปไม่ได้เสียแล้ว!” พอได้ยินเรื่องราวทั้งหมด แรงสังหารก็กระจายออกจากดวงตาของอวี่เฟิงทันที แสงสว่างเจิดจ้าวาบขึ้น จากนั้นหอกสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุมาอยู่ในมือของเขา ไอกระหายเลือดพลันระเบิดออกมาจากหอกสีดำน่ากลัวนั้น
“อาหนี จงพาข้าไปหาไอ้เลวนั่น ข้าสาบานต่อหน้าฟ้าดินว่าข้าจะเสียบมันให้พรุนด้วยหอกนี่!” อวี่เฟิงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว
แต่อาหนีรู้ดีว่าที่พำนักของเจ้ามู่เฉิงนั้นน่ากลัวเพียงใด แม้แต่ขั้นนักพรตยุทธการสองคนอย่างอูอวิ๋นไป๋และอาอู่อาจารย์อาอู่ยังแทบเอาชีวิตไม่รอด ไม่ว่าอวี่เฟิงจะแข็งแกร่งเพียงใด การบุกเข้าไปในนั้นสุ่มสี่สุ่มห้ามีแต่จะรนหาที่ตายเสียมากกว่า
ด้วยเหตุนี้เขาจึงพยายามพูดให้อวี่เฟิงใจเย็นลงแทน จากนั้นจึงเสนอว่าพวกเขาควรไปเยี่ยมอูอวิ๋นไป๋ก่อน อวี่เฟิงที่ใจเย็นลงแล้วพยักหน้าตกลง เขารู้ดีว่าทางเลือกใดเป็นทางเลือกที่รอบคอบกว่า แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเพิ่มเจ้ามู่เฉิงเข้าไปในรายชื่อของคนที่ต้องสังหารให้จงได้
“อ้อ ใช่ อาหนี เจ้าลองไปหาเช่าโรงเตี๊ยมแถวๆ ร้านเถ้าแก่ปู้นะ เราจะอยู่ที่นี่กันสักปีหนึ่ง ข้าให้คำมั่นกับเถ้าแก่ปู้เอาไว้แล้ว ข้าต้องรักษาคำพูด” หลังจากที่คิดอยู่สักพักอวี่เฟิงก็ยื่นผลึกให้อาหนี
อาหนีรับผลึกมาด้วยสีหน้างุนงง ดูไม่ไ
