่แข็งแกร่งเพียงนั้นมีหน้าตาเหมือนสุนัขอ้วนธรรมดาได้อย่างไร แล้วสุนัขที่อ้วนเหมือนหมูตัวนี้เป็นอสูรเวทได้ด้วยหรือ
เจ้าดำค่อยๆ เยื้องย่างมาข้างหน้า ใบหน้าของมันดูเยาะเย้ยเย่อหยิ่งเหมือนกำลังยั่วเหยื่อให้โกรธ ทำให้ฉางเต๋อสั่นสะท้านด้วยความกลัวจับขั้วหัวใจ เขาพลันรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจผิดพลาดของตนเอง เหตุใดเขาถึงตกเป็นทาสกิเลสและคิดมายุ่มย่ามกับสุนัขสีดำตัวนี้กัน
“ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ได้กลิ่น… รังสีสังหารมาจากตัวเจ้า” เจ้าดำพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนน่าฟัง ใบหน้าของมันไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ “เหตุใดเจ้าจึงอาฆาตมาดร้ายอยากสังหารข้า” ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรในปฐพีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนตามแบบฉบับพลางหยุดเดิน ดวงตามองไปยังนักบวชหัวโล้นเบื้องหน้า
ฉางเต๋อดวงตาเบิกกว้าง เขาเอามือกุมหัวและตบแรงๆ หนึ่งที ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่มองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยสายตาไม่ใส่ใจ นักบวชหนุ่มเตะพื้นทะยานขึ้นไปในอากาศ เท้าเหยียบไปที่กำแพง ดูเหมือนว่าตั้งใจจะหนีไปภายในหนึ่งลมหายใจ
เจ้าดำมองไอ้หนอนเน่าที่กำลังสติแตกวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน แล้วก็แลบลิ้นออกมาเลียอุ้งเท้าสวยน่ารักของมัน
“ข้าถามคำถามเจ้า จะวิ่งหนีไปเพื่ออะไร”
เจ้าดำพึมพำอย่างรำคาญใจ จากนั้นก็สะบัดอุ้งเท้าใส่แผ่นหลังของฉางเต๋ออย่างรุนแรง
หัวใจของฉางเต๋อรู้สึกเหมือนถูกคลื่นยักษ์ซัดสาดจนไม่เหลือชิ้นดี เขาคิดอยู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นคือการหนี
