“แม่นาง… ท่านว่าอย่างไรนะขอรับ”
หัวใจของอาจารย์อาอู๋สั่นเทา เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่นางน้อยจะประกาศศักดาเสียเยี่ยงวีรสตรีขนาดนี้
เดี๋ยวนะ… แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้เปิดปากโน้มน้าวให้อู๋อวิ๋นไป่ล้มเลิกความคิดบ้าคลั่งเสีย ตาของเขาก็ต้องเบิกกว้างขณะจ้องไปที่อีกฝ่ายด้วยสีหน้าเหมือนต้องมนต์สะกด พลังปราณของอู๋อวิ๋นไป่หมุนวนและเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หัวใจของอาจารย์อาอู๋เต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น
“แม่นาง! ท่านบรรลุขั้นนักพรตยุทธการแล้วหรือนี่!”
อาจารย์อาอู๋ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ความอ่อนล้ามลายหายไปทันที ดวงตาสว่างเจิดจ้าเหมือนดาวฤกษ์ค้างฟ้า
อาหนี่เองก็รู้สึกเหมือนหัวใจขึ้นมาเต้นอยู่ในปากเช่นกัน แม่นางที่แต่งตัวเยี่ยงชายชาตรีผู้นี้บรรลุขั้นนักพรตยุทธการได้อย่างไร นางอายุยังไม่เท่าไหร่เอง!
อันที่จริงแล้วอู๋อวิ๋นไป่ก็ดูอ่อนวัยจริงเสียด้วย นางอายุประมาณยี่สิบกว่าปี แต่พลังปราณกลับแซงหน้าคนรุ่นเดียวกันไปไกล
สมแล้วที่เป็นศิษย์เอกแห่งตำหนักเมฆาขาว ตำหนักนี้ทั้งลึกลับและยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือจริงๆ
บางที… พวกเขาอาจจะสู้กับคนชั่วแล้วนำหยูฟู่และท่านลุงหยูเฟิ่งกลับมาอย่างปลอดภัยก็ได้! หัวใจที่เริ่มหมดหวังของชายหนุ่มกลับมาโชติช่วงด้วยไฟแห่งความหวังอีกครั้ง
อู๋อวิ๋นไป่ยิ้มรับพลางพยักหน้าตอบ นางปล่อยพลังปราณออกจากกาย พลังกดดันมหาศาลกระจายออกจากร่าง ทำให้มนุษย์อสรพิษต้องถอยหลังไปเล็กน้อย
“เป็นพลังปราณของขั้นนัก
