อทำอย่างไรก็ได้ให้อู๋อวิ๋นไป่ปลอดภัย แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาต้องไม่อยากให้นางเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสถานการณ์ล่อแหลมทั้งปวง
แต่เมื่อเห็นความมุ่งมั่นของอู๋อวิ๋นไป่ ชายหนุ่มก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมแพ้ อาจารย์อาอู๋เปลี่ยนชุดเป็นสีดำเพื่อเตรียมตัวออกปฏิบัติการ
…
ในคืนเดือนมืด ลมหนาวพัดหอบเอาทรายบนพื้นให้ฟุ้งไปในอากาศ
เงาหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหัวมุม เงาที่มีศีรษะโล้นซึ่งเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นกระโดดจากกำแพงหนึ่งไปอีกกำแพงหนึ่งด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง ทั้งยังแทบไม่มีเสียงเลยแม้แต่น้อย
เงาดังกล่าวกระโดดออกจากกำแพงมาหยุดอยู่ตรงทางเข้าตรอก
เขาเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย ชายศีรษะโล้นเยี่ยมหน้าออกมา ดวงตามองไปยังร้านอาหารรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดเล็กของปู้ฟาง ที่ด้านหน้ามีสุนัขสีดำตัวอ้วนนอนกรนอยู่
“สุนัขตัวอ้วนกลมขนาดนี้ช่างหาได้ยากยิ่ง คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดแสนวิเศษ ข้าจะกินให้อิ่มหนำสำราญเลยทีเดียว!”
ชายผู้นั้นพยายามกดเสียงหัวเราะของตนเอาไว้
เขาจำได้ว่าตาจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์เคยบอกเอาไว้ว่า ในร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้มีอสูรเวทที่น่ากลัวอาศัยอยู่ แต่ไม่มีใครรู้ระดับพลังปราณที่แท้จริงของมัน ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษในภารกิจลักพาตัวสุนัข เผื่อว่าอสูรเวทที่ตาแก่นั่นบอกจะออกมาเจอเขาเข้า หากเป็นเช่นนั้นเห็นทีตัวเขา… คงได้กลายเป็นผีเฝ้าหน้าร้านแน่
“นักบวชผู้ทรงศีลผู้นี้มาเพื่อล
