ดว่าไอ้มนุษย์หัวล้านคนนั้นไว้ใจไม่ได้ และตั้งใจจะใช้เขาเป็นเหยื่อล่อให้ศิษย์พี่ปู้ติดกับ…
“ข้าไม่อยากลากศิษย์พี่เข้าไปเกี่ยวด้วย!” หัวใจของอาหนี่ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“บอกมาได้เลยไม่ต้องกลัว ปกติข้าปฏิเสธทุกคำขออยู่แล้ว พูดได้เลยตามสบาย” ปู้ฟางพูดเสียงเรียบ เขาเห็นถึงความลำบากใจในดวงตาของชายหนุ่มตรงหน้า แล้วก็พอจะบอกได้ว่าอีกฝ่ายคงรู้สึกทรมานเพียงใด
เอ่อ… ปฏิเสธทุกคำขอเช่นนั้นรึ อู๋อวิ๋นไป่อึ้งไปทันทีที่ได้ยินคำพูดของปู้ฟาง เถ้าแก่ปู้คนนี้เป็นคนที่มีวิถีทางของตนเองจริงๆ หากหมอนี่ยอมขายสุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งให้นางตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้นางก็คงไม่ต้องดั้นด้นมาที่ร้านตั้งแต่เช้าตรู่
อาหนี่รู้สึกสบายใจขึ้นทันทีแล้วพรั่งพรูทุกอย่างออกมาเหมือนสายน้ำไหล
อู๋อวิ๋นไป่และอาจารย์อาอู๋เงี่ยหูฟังชนิดใจจดใจจ่อ การผจญภัยของเหล่ามนุษย์อสรพิษดูน่าตื่นเต้นกว่าการเดินทางแสนน่าเบื่อไร้ซึ่งเหตุการณ์ใดๆ ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง
“เจ้ามู่เฉิงเช่นนั้นรึ” ปู้ฟางหันไปมองมนุษย์อสรพิษแล้วถามเสียงเรียบ
“ใช่แล้วขอรับ! ไอ้คนชาติชั่วคนนั้นมีนามว่าเจ้ามู่เฉิง! มันจับพวกเราไว้เพราะมีแผนชั่ว!” ดวงตาของอาหนี่เดือดด้วยโทสะและความจงเกลียดจงชัง
ปู้ฟางนิ่งคิด แล้วก็นึกถึงชายที่เคยพยายามจะต่อสู้กับร่างมายาของมังกรที่เขาเรียกออกมาจากอภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกรได้ ชายหนุ่มไม่ได้คาดคิดเลยว่าคนผู้นี้จะกลับมาอีกครั้ง และคราวนี้ก็เบน
