มิดพระราชโองการของจักรพรรดิองค์ก่อน ทุกคนล้วนคิดว่าราชาอวี่หมดความทะเยอทะยานจะก่อกบฏแล้ว แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้นเลย เขายังกล้าหนีไปอีก หากข้าเจอตัวราชาอวี่ ข้าจะนำเขากลับมาชดใช้ความผิดฐานหลู่เกียรติของจักรพรรดิองค์ก่อนให้จงได้” เหลียนฟู่สะบัดแขนเสื้อพลางจีบนิ้วเข้าหากัน เสียงของชายชราเย็นเยียบด้วยโทสะ
จีเฉิงเสวี่ยถอนใจ หรือราชาอวี่อยากจะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งจึงหนีออกจากสุสานหลวงไปก่อการ แต่เขาถูกจักรพรรดิองค์ก่อนใช้วงแหวนปราณมังกรสะกดพลังปราณเอาไว้มิใช่หรือ แม้แต่ขั้นนักพรตยุทธการทั่วไปยังทำลายผนึกนั่นไม่ได้ แล้ว… คนธรรมดาที่ไม่มีพลังปราณเช่นนั้นจะทำได้อย่างไร
“ข้าไว้ชีวิตเจ้าเพราะเห็นแก่ท่านพ่อ หวังว่าเจ้าจะไม่ตัดสินใจทำอะไรเบาปัญญานะ…” จีเฉิงเสวี่ยกำหมัดแน่น ดวงตาแข็งกระด้างขณะพึมพำแผ่วเบา
…
ปู้ฟางเดินถือจานกลมออกจากครัวมาวางลงบนโต๊ะ หลังจากที่ล้างมือเสร็จเรียบร้อยชายหนุ่มก็นั่งลงด้วยความตื่นเต้น
จานตรงหน้าใหญ่พอสมควรเลยทีเดียว บนจานบรรจุข้าวหน้าเนื้อที่ทำจากข้าวโลหิตมังกรเอาไว้
ข้าวโลหิตมังกรหน้าเนื้อทำจากข้าวโลหิตมังกรและเนื้อสันนอกที่เต็มไปด้วยไขมันของวัวมังกรพเนจรอสูรเวทระดับเจ็ด แค่วัตถุดิบก็น่าสนใจแล้ว
ไอน้ำขาวร้อนฉ่าลอยออกจากอาหาร เข้มข้นไปด้วยกลิ่นที่ไม่จางหายของเนื้อและข้าวซึ่งสุกกำลังดี
ปู้ฟางหยิบช้อนกระเบื้องสีฟ้าขาวออกมาตักข้าวโลหิตมังกรจนพูน เมล็ดข้าวอ้วนกลมด
