ข้างยากจนแร้นแค้น แน่นอนว่าการทำอาชีพโจรอยู่ที่นั่นไม่ได้รายได้สูง บางครั้งพวกเขาก็ไม่ได้อะไรเลยตลอดทั้งเดือน…
การซื้อสุราจอกละห้าร้อยผลึกนั้นถือเป็นการลงทุนยอดแย่ชนิดไม่ต้องสืบ!
ปู้ฟางเอานิ้วลูบกระบวยไม้ไผ่แล้วเคาะเหยือกหยกสีขาวเบาๆ จากนั้นเขาก็หยิบจอกขึ้นมา หย่อนกระบวยลงไปในเหยือก ตักสุราสีฟ้าอมเขียวสดใสขึ้นมาเต็มกระบวย
จ๋อม แจ๋ม เสียงสุรากระเพื่อมกระทบขอบเหยือกดังลอยผ่านอากาศมาเข้าหู กลิ่นสุรายิ่งหอมยั่วยวนใจมากขึ้น พลังปราณเข้มข้นพุ่งเข้าโอบล้อมหัวใจดวงน้อยของหูอี้เฟิงเอาไว้เหมือนเป็นผ้าไหมเลอค่าแสนอ่อนนุ่ม
ปู้ฟางรินสุราสีฟ้าอมเขียวดูสวยงามลงจอก หมอกพลังปราณก่อตัวขึ้นเหนือจอกเกิดเป็นเมฆสามสาย ภาพนั้นสวยงามจนมองอย่างไรก็ไม่อิ่มตา
“เจ้าจะซื้อหรือไม่ซื้อก็ไม่ใช่กงการอะไรของข้า” ปู้ฟางเหลือบตามองหูอี้เฟิงพลางพูดเสียงขรึม
เอื๊อก กลิ่นสุราทำให้ลำคอของหูอี้เฟิงสั่นระริก ในตอนนั้นเองความกระหายติดสุราก็เข้าครอบงำจิตใจผู้อาวุโสของเหล่ากองโจรทันที
เจ้าชนะ! หูอี้เฟิงตกเป็นทาสกลิ่นสุราไปเรียบร้อย… นี่มันปล้นกันกลางวันแสกๆ โดยใช้เสน่ห์ของสุรามาล่อชัดๆ แต่หูอี้เฟิงก็เอาชนะความอยากและความน่าหลงใหลของสุราสีฟ้าอมเขียวไม่ได้
“ข้าซื้อก็ได้! พับผ่าสิ!” หูอี้เฟิงกำหมัดแน่นพลางโบกมือเพื่อเรียกผลึกถุงใหญ่ออกมาวางบนโต๊ะ นี่คือเงินทั้งหมดที่เขามี เขารู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีดจนเลือดซิบๆ
ปู้ฟางเลิกคิ้วแล้ว
