คงไม่หายไปจากใบหน้าของปู้ฟาง เขาเดินมาที่ทางเข้าร้าน ดวงตาตวัดไปมองชายชราแก้ผ้าล่อนจ้อนที่กำลังพยายามปิดจุดซ่อนเร้นด้วยกระบี่หมุน จากนั้นชายหนุ่มก็ยิ้มออกมา
เขาตบพุงเจ้าขาวแล้วประกาศ “วันนี้ร้านเราปิดแล้ว หากอยากดื่มสุราก็มาเข้าแถวพรุ่งนี้ก็แล้วกัน…”
“อ้อ เรามีขายไม่มาก ใครมาก่อนได้ก่อน”
ชายหนุ่มพูดเสียงนิ่ง เจ้าขาวเองก็หันหลังกลับเข้าร้าน แล้วไปยืนประจำที่อยู่ในครัวตามเดิม ปู้ฟางเอื้อมมือไปหยิบไม้กระดานมาปิดทางเข้าเสียงดังป้าบท่ามกลางสายตาตกใจของฝูงชน
พอปิดร้านเสร็จ เขาก็รู้สึกหนังตาหนักเหมือนเป็นตะกั่ว ปู้ฟางง่วงนอนจนแทบสลบคาที่ เขาผ่อนลมหายใจที่เต็มไปด้วยกลิ่นสุราออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็เดินกลับห้องที่ชั้นสองของร้านไป หลังจากที่อาบน้ำอาบท่าเสร็จ ชายหนุ่มก็คลานขึ้นเตียงแล้วผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว
สุรามีไม่มาก มาก่อนได้ก่อน… คำประกาศนี้ทำให้หลายคนกลอกตา จากนั้นพวกเขาก็พากันจากไปทีละคนสองคน ต่างคนต่างครุ่นคิด
ดูเหมือนว่าสุรานี้… จะดื่มได้พรุ่งนี้จริงๆ
พยายามบังคับแย่งชิงมาด้วยกำลังเช่นนั้นหรือ ภาพแสนอุจาดตาของเทียนสวีจื่อยังคงสดร้อนอยู่ในดวงตา พวกเขาไม่ได้โง่ แน่นอนว่าย่อมไม่กล้าหือไม่กล้าอือกับเจ้าขาวอยู่แล้ว ก็ไอ้เจ้านั่นมันเป็นปีศาจที่หมกมุ่นกับการจับคนแก้ผ้านี่นา
“ไปกันเถิด วันนี้หมดเรื่องสนุกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้มากันแต่เช้าถ้าอยากดื่ม” หนี่หยันลูบศีรษะยี่จื่อหลิง จากนั้นก็ดึงน้อ
