ปู้ฟางเดาไว้อยู่แล้วว่าหากเขาใช้วัตถุดิบที่ระบบมอบให้มาทำอาหารเลี้ยงคน ระบบจะต้องหักผลึกจากรายได้ของเขาแน่นอนด้วยนิสัยของมัน… ด้วยเหตุนี้เขาจึงหัวหมอตัดสินใจใช้วัตถุดิบมากมายที่ตนเองเก็บมาได้จากหนองน้ำปราณมายาแทน
ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรพลังปราณมามากมายหลายชนิดแม้จะไม่ใช่สมุนไพรระดับสูงก็ตาม นอกจากนี้ปู้ฟางเขาก็ยังเจอขุมทรัพย์ที่คาดไม่ถึงด้วย ซึ่งก็คือปลาเนื้อแน่นของเผ่ามนุษย์อสรพิษที่เป็นอสูรเวทระดับหนึ่งนั่นเอง แม้ระดับของมันจะไม่สูง แต่เนื้อของปลาทุกตัวก็อ้วนท้วนสมบูรณ์น่ากินเป็นอันมาก
ปู้ฟางนำปลาชนิดนี้กลับมาสองสามตัว เนื่องจากเขาไม่มีโอกาสได้กินปลาย่างหอมฉุยที่ตนเองทำที่เผ่ามนุษย์อสรพิษเลยรู้สึกเสียดายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ถึงเขาจะเป็นพ่อครัวแต่ก็รักในการกินด้วยเช่นกัน ด้วยความที่หัวใจของเขาร่ำร้องอยากกินปลาย่าง ชายหนุ่มจึงนำปลากลับมาด้วย อีกทั้งปลานี้ก็ไม่ใช่ของมีค่าในเผ่าอยู่แล้วเป็นทุนเดิม
ที่เผ่ามนุษย์อสรพิษ ปู้ฟางสามารถย่างปลาแสนอร่อยออกมาได้ในสภาพแสนทุรกันดารขาดเครื่องมือเครื่องใช้ เมื่อกลับมาถึงร้านที่มีอุปกรณ์พรั่งพร้อม แน่นอนว่าปลาย่างนี้จะต้องผ่านการปรับปรุงอย่างมหาศาลแน่
กลุ่มคนข้างนอกต่างพากันรออาหารจานใหม่ของปู้ฟางอย่างใจจดใจจ่อ เนื่องจากอาหารใหม่ของชายหนุ่มไม่เคยทำให้พวกเขาผิดหวัง
ปู้ฟางยืนอยู่หน้าตู้เก็บของ กำลังดื่มดำกับความสะอาดและความครบครันของครัวที่ร้าน ชายหนุ่มส