อาการตกใจของฝูงชนเปลี่ยนเป็นความดีใจทันที ทุกคนต่างมองปู้ฟางด้วยสายตาตื่นเต้น
ปู้ฟางมองผู้คนตรงหน้าแล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง เขาลูบหัวโอวหยางเสี่ยวอี้อีกครั้งจากนั้นก็หันหลังเดินกลับเข้าครัวไป
“ระบบ หากปัญหาจากการออกไปทำภารกิจทำให้ข้าต้องเลี้ยงข้าวทุกคน เช่นนี้ข้าจะโดนหักผลึกหรือไม่” ชายหนุ่มถามเสียงนิ่ง
“ปัญหาจากการออกไปทำภารกิจของนายท่านไม่ได้เกิดขึ้นจากความผิดพลาดของระบบ ดังนั้นหากนายท่านจะเลี้ยงลูกค้า ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะถูกหักจากผลึกที่นายท่านหามาได้” ระบบตอบทันทีด้วยน้ำเสียงจริงจัง
มุมปากของปู้ฟางกระตุก แต่เขาก็ยังเดินไปที่ครัวด้วยท่าทางไม่ยี่หระ
“ถ้าอย่างนั้น… ก็คงไม่เป็นไรสินะหากข้าไม่ได้ใช้วัตถุดิบที่ระบบมอบให้” ชายหนุ่มพึมพำกับตนเอง
ส่วนระบบก็ได้แต่จนด้วยคำพูด
