างๆ เตานั้นมีถังเก็บข้าวอยู่ ชายหนุ่มเปิดฝาถังแล้วพบว่าภายในไม่มีข้าวแม้แต่เมล็ดเดียว สภาพความเป็นอยู่ของเผ่ามนุษย์อสรพิษนั้นยากลำบากจริงๆ เสียด้วย
หลังจากที่ทำความสะอาดหม้อเสร็จเรียบร้อย ปู้ฟางก็ก่อไฟแล้วเริ่มสาละวนทำโน่นทำนี่อยู่ข้างๆ เตาทำอาหาร
ตอนแรกอู๋อวิ๋นไป่รู้สึกประหลาดใจกับการกระทำของปู้ฟาง แต่จู่ๆ นางก็คิดอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างทอแสงกล้า
“เขาจะทำอาหารโอสถทิพย์เพื่อรักษามนุษย์อสรพิษผู้นี้หรือ แต่ว่า… เป็นไปได้หรือที่จะฟื้นฟูพลังชีวิตด้วยอาหารโอสถทิพย์น่ะ” นางพึมพำกับตนเองอย่างไม่อยากเชื่อ
การสูญเสียพลังชีวิตนั้นเป็นปัญหาที่พบเจอได้ค่อนข้างบ่อย โดยปกติแล้วพลังชีวิตของคนที่ร่างกายไม่แข็งแรงนักจะลดลงเรื่อยๆ อยู่แล้ว และเมื่อพลังชีวิตลดไปถึงจุดหนึ่ง ก็จะเกิดปัญหาใหญ่หลวงอย่างที่เห็นกันอยู่ตรงหน้านี้
ปู้ฟางหยิบข้าวออกมาจากกระเป๋าคลังเก็บ นี่เป็นข้าวชนิดเดียวกับที่ใช้ทำข้าวผัดไข่ที่ร้าน ข้าวทุกเมล็ดอ้วนกลม ชายหนุ่มตั้งใจจะใช้ข้าวนี้ทำอาหารกินเอง แต่ขณะอยู่ในหนองน้ำปราณมายาก็ไม่มีโอกาสได้ใช้เสียที ดูเหมือนว่านี่จะเป็นโอกาสเหมาะที่จะนำมาใช้ประโยชน์แล้ว
พอซาวข้าวเสร็จเขาก็นำไปใส่ในหม้อเพื่อหุงให้สุก
ปู้ฟางรวบรวมพลังปราณที่เพิ่งฟื้นฟูกลับมาได้ แล้วเรียกมีดทำครัวกระดูกมังกรทองออกมา จากนั้นมงกุฎเลือดก็ปรากฏขึ้นในมืออีกข้างพร้อมแสงสว่างวาบ
“นี่มัน… มงกุฎเลือดของงูเหลือมท
