เข้ามาในหัว
ชายหนุ่มก้าวออกมาข้างหน้า แล้วค่อยๆ เดินไปหามนุษย์อสรพิษที่นอนอยู่บนเตียง เขาหยุดลงข้างเตียงจากนั้นก็จ้องใบหน้าของชายผู้นั้นอยู่นานสองนาน
หลังจากที่มองอยู่พักใหญ่ ปู้ฟางก็หันไปหาอู๋อวิ๋นไป่แล้วถาม “เจ้าแน่ใจใช่ไหมว่าเขายังไม่ได้สติเพราะสูญเสียพลังชีวิต”
อู๋อวิ๋นไป่พลันจนด้วยคำพูด เมื่อเห็นปู้ฟางไปยืนสังเกตอาการของชายผู้นี้อยู่นานสองนาน นางก็คิดว่าเขาจะค้นพบอะไรใหม่ แต่ท้ายที่สุดหมอนี่กลับต้องมาถามนาง แล้วไปยืนมองอยู่ทำบ้าอะไรตั้งนาน!
“ศิษย์แห่งตำหนักเมฆาขาวต้องศึกษาเล่าเรียนหลายต่อหลายทักษะ ทักษะการรักษาเยียวยาก็เป็นหนึ่งในวิชาหลักที่เราต้องศึกษา ด้วยเหตุนี้คำวินิจฉัยของข้าจึงถูกต้องอย่างแน่นอน” นางพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ปู้ฟางพยักหน้า เขาเมินอู๋อวิ๋นไป่ที่กำลังทำอกผายไหล่ผึ่งด้วยความภาคภูมิใจ แล้วหันไปมองผู้อาวุโสสูงสุดพร้อมยื่นมือออกมา “ในเมื่อเม็ดบัวไม่มีประโยชน์แล้ว จงเอาที่เหลือมาให้ข้า”
ผู้อาวุโสสูงสุดส่งฝักบัวให้ชายหนุ่มโดยไม่พูดอะไรอีก ปู้ฟางเก็บฝักบัวเข้าไปในกระเป๋าคลังเก็บอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่เก็บของเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็หันไปหามารดาของหยูฟู่ที่กำลังร้องไห้อยู่แล้วเอ่ยถาม “มีเตาทำอาหารหรือไม่”
มนุษย์อสรพิษหญิงผู้นั้นมองปู้ฟางด้วยสายตางุนงง จากนั้นก็ชี้นิ้วไปที่ด้านหลังของห้องตามความเคยชิน
ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วเดินไปหาเตาทำครัวสภาพทรุดโทรมที่มุมห้อง
ข้
