โบกสะบัดหางสวยๆ ไปมาด้วยความหัวเสีย
บรรดามนุษย์อสรพิษรอบกายต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย แม้ทักษะการทำอาหารของพี่หญิงใหญ่มู่จะไม่ได้ดีเลิศที่สุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์อสรพิษทั้งหมด แต่นางนับเป็นแม่ครัวมือหนึ่งในเผ่านี้ ถึงน้ำแกงปลานี้จะไม่ใช่อาหารที่นางถนัดที่สุด แต่ก็ไม่มีใครเบื่อที่จะกินมันเสียที
มนุษย์อสรพิษหญิงหุ่นอวบอัดนามว่าพี่หญิงใหญ่มู่ แม่ของเด็กหญิงมนุษย์อสรพิษตนนั้น มองปู้ฟางด้วยสีหน้าไม่พอใจพร้อมถือกระบวยเอาไว้ในมือ
ปู้ฟางประหลาดใจอยู่ชั่วครู่ ชายหนุ่มไม่ได้คิดว่าคำพูดของเขาจะทำให้คนรอบกายเกิดปฏิกิริยาเช่นนี้ เขาเพียงแต่พูดความจริงเท่านั้น ในมุมมองของเขารสชาติของน้ำแกงปลานี้แย่จริงอย่างที่ว่า
ด้วยความที่ปู้ฟางเป็นพ่อครัว ต่อมรับรสของปู้ฟางเขาจึงถูกปรับให้เข้ากับระดับความสามารถในการทำอาหารของตัวเอง หากอาหารรสชาติแย่หลุดมาเข้าปาก เขาจะหมดความอยากอาหารทันที แถมสีหน้าก็จะย่นยู่ไม่รับแขก การพ่นน้ำแกงปลาออกมาเป็นเพียงปฏิกิริยาที่ทำไปตามสัญชาตญาณเท่านั้น…
หรือจะพูดให้เข้าใจง่ายกว่านี้ก็คือ ต่อมรับรสของเขาไวต่อรสชาติมากขึ้นหลังจากที่กินอาหารซึ่งเต็มเปี่ยมด้วยพลังปราณอยู่เป็นอาจิณ หลังจากที่ความสามารถในการรับรสชาติของเขาพัฒนาขึ้น แม้แต่รสชาติที่เบาบางที่สุดในอาหารชายหนุ่มก็ยังรับรู้ได้ปู้ฟาง ด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารถจับจุดผิดพลาดในอาหารได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น
พัฒนาการในการรับรสชาตินับเป็นตั