วช่วยที่สำคัญอย่างมากสำหรับพ่อครัวแม่ครัว เนื่องจากทำให้การคัดเลือกและการตระเตรียมวัตถุดิบก่อนประกอบอาหารแม่นยำมากขึ้น
ปู้ฟางไม่ได้ตั้งใจจะทำให้อีกฝ่ายอับอาย แต่ทำไปโดยธรรมชาติเท่านั้น…
ทุกคนที่อยู่รอบตัวชายหนุ่มงุนงงกับสีหน้านิ่งงันของปู้ฟางไม่น้อย แม้แต่พี่หญิงใหญ่มู่เองก็ยังรู้สึกขบขัน
นางไม่ใช่คนขี้โมโหแต่แรกแล้ว เป็นไปได้ว่าอาหารฝีมือนางไม่ถูกปากปู้ฟางก็เท่านั้น ทุกคนล้วนมีความชื่นชอบในการกินแตกต่างกันไป พี่หญิงใหญ่มู่ไม่ได้คิดว่าปู้ฟางทำผิดในเรื่องนี้
พอชายหนุ่มหายตกใจ เขาก็รู้สึกตัวว่าเด็กหญิงมนุษย์อสรพิษพูดว่าอะไรแล้วยิ้มออกมา เขาหันไปมองนางจากนั้นก็เอ่ยขึ้น “แน่นอนว่าข้าย่อมรู้วิธีการทำอาหาร เพราะข้าเองก็เป็นพ่อครัวเช่นกัน”
เสียงของเขาไม่ได้ดังแต่ก็ทำให้ลานทั้งลานเงียบลงทันที อู๋อวิ๋นไป่รู้สึกเหมือนโลกที่เคยรู้จักพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมืออีกครั้ง ชายหนุ่มตรงหน้าเธอผู้นี้เป็นพ่อครัว อาชีพในโลกนี้มีมากมาย แต่นางดันมาเจอพ่อครัวเอาเสียได้
ถ้าเป็นพ่อครัว แล้วหมอนี่มาทำบ้าอะไรในเผ่ามนุษย์อสรพิษกัน ข้าก็นึกว่าเจ้าเป็นนักผจญภัยเสียอีก!
พ่อครัวไม่ได้ต้องทำอาหารอยู่ในครัวรึ
“อ้อ เจ้าก็เป็นพ่อครัวเหมือนกันหรือ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ดูเหมือนว่าอาหารที่ข้าทำจะไม่ถูกปากเจ้า” พี่หญิงใหญ่มู่ประหลาดใจไปชั่วครู่ จากนั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง
หากปู้ฟางเป็นพ่อครัวจริง ก็ไม่แปลกอะไรที่
