เสียงของปู้ฟางไม่ได้ดัง และเกือบถูกกลืนหายไปด้วยเสียงคำรามของอสูรเวทที่อยู่ล้อมรอบ
ในตอนแรกผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้มองปู้ฟาง หรือจะพูดให้ถูกคือเขาเมินชายหนุ่มไปโดยสิ้นเชิง ผู้ฝึกตนระดับห้าขั้นราชันยุทธการนั้นไม่มีค่ามากพอที่จะทำให้เขาสนใจ เขาคิดว่าชายหนุ่มเป็นเพียงคนรับใช้ของอู๋อวิ๋นไป่เท่านั้น
แต่เมื่อชายหนุ่มพูดประโยคนั้นออกมา ดวงตาของผู้อาวุโสสูงสุดก็แข็งทื่อไปทันที ส่วนใบหน้าของอู๋อวิ๋นไป่ก็ชะงักงันไปชั่วขณะเช่นกัน เมื่อพวกเขาหันกลับไปมองชายหนุ่ม ก็เห็นได้จากสีหน้าว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดเล่นแต่อย่างใด ต่างคนต่างอึ้งจนไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
หมอนี่มาขายขำเล่นหรือ ผู้ฝึกตนระดับห้าขั้นราชันยุทธการต้องการสมุนไพรระดับเจ็ดอย่างดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง ทำไมไม่ไหว้ขอเอาจากดวงจันทร์ไปเลยเล่า!
ใบหน้าของอู๋อวิ๋นไป่ดูประหลาดเป็นอันมาก นางไม่ได้คาดคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะมาพ่นอะไรไม่เข้าท่าเช่นนี้ เขาไม่เห็นหรือว่ามีผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการสองคนปกป้องดอกบัวอยู่ แถมยังมีงูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬคอยจ้องตะครุบอยู่ข้างนอกอีก… เอาความกล้าในการพูดอะไรบ้าบอคอแตกเช่นนี้มาจากไหนกัน
“คนรับใช้เจ้าล้อเล่นไม่เข้าท่า… ก่อนหน้านี้ข้าก็บอกไปแล้ว ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งนี้สำคัญกับเผ่าของเราเป็นอันมาก หากเจ้าอยากได้สมุนไพรระดับหกชนิดใดก็นำไปได้ ข้ายินดีมอบให้ แต่หากดึงดันว่าต้องการดอกบัวละก็… ข้อตกลงของเราเป็นอันจบ” ผ
