แต่อสูรร้ายตัวมหึมาเบื้องหลังเขานั้นน่ากลัวเกินไป เป็นไปไม่ได้เลยที่มนุษย์อสรพิษตนใดจะสะกดมันได้
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอันตรายใหญ่หลวงอย่างงูเหลือมทมิฬ อาหนี่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจำใจหนี
ปู้ฟางเดินตามอู๋อวิ๋นไป่ไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่นานนักก็มาถึงสระน้ำล้อมด้วยรั้วไม้ไผ่ที่ใจกลางสวนสมุนไพร ตรงกลางสระน้ำมีดอกบัวสีฟ้าอ่อนชูช่ออยู่
ดวงตาของปู้ฟางเป็นประกายขึ้นทันทีเมื่อจับได้ถึงกระแสปราณที่ลอยอยู่เหนือดอกบัว นี่มันสมุนไพรพลังปราณระดับเจ็ดนี่นา! มีสมุนไพรระดับเจ็ดอยู่จริงๆ เสียด้วย!
ไม่แปลกเลยที่เหตุใดขั้นนักพรตยุทธการจึงต้องต่อสู้กัน แถมมันยังดึงดูดอสูรเวทระดับเจ็ดและฝูงอสูรเวทมากมายมาอีก…
มีสมุนไพรระดับเจ็ดบางชนิดเท่านั้นที่ดึงดูดอสูรเวทระดับเจ็ดได้ และสมุนไพรชนิดนี้ก็จัดเป็นสมุนไพรพิเศษ… เนื่องจากมันสามารถช่วยให้อสูรเวทระดับสูงบรรลุขั้นปราณได้นั่นเอง จึงเป็นเรื่องปกติที่เหล่าสัตว์ร้ายพวกนี้จะมาต่อสู้แย่งชิงสมุนไพรกัน เพื่อให้ตนเองแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีก
ก่อนหน้านี้ตอนที่ปู้ฟางไปเยือนหุบเขาปักษาเพลิงพ่าย เขาก็ได้พบเหตุการณ์ที่อสูรเวทระดับเจ็ดสองตัวต่อสู้กันเพื่อแย่งสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเช่นกัน เนื่องจากมันสามารถช่วยให้บรรลุขั้นปราณได้ ดอกบัวตรงหน้าเขาก็มีสรรพคุณแบบเดียวกัน
มันถือเป็นสมุนไพรที่เทียบชั้นกับสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงได้สินะ!
หัวใจของปู้ฟางเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น เรื่องนี้ถ
