และยังเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์นี้ด้วย…
ผู้อาวุโสสูงสุดคิดอยู่นานแต่ก็ยังหาทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องยอมจำนนและพยักหน้าตอบรับข้อเสนอ “ข้ายอมรับข้อเสนอของเจ้า แต่เราจะไม่ให้ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งกับเจ้า หลังจากที่ไล่งูเหลือมทมิฬไปแล้ว เราจะตอบแทนด้วยการให้สมุนไพรระดับหกสองสามชนิดแทน”
อู๋อวิ๋นไป่เลิกคิ้วขึ้น แต่ก็ยิ้มแล้วไม่ได้พูดอะไร นางพยักหน้ารับข้อเสนอเช่นกัน
ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองคนหันมามองหน้ากันอย่างเก้อเขิน ก่อนหน้านี้พวกเขายังต่อสู้กันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ตอนนี้กลับต้องมาจำใจรบกันร่วมเสียนี่ ถือว่าเป็นสถานการณ์ที่น่าขันพอตัวเลยทีเดียว
งูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬใหญ่ยักษ์เริ่มขดตัวเป็นวงกลม มันชูคอใหญ่ขึ้นพร้อมแลบลิ้นแผล็บ จู่ๆ ก็หยุดเคลื่อนไหวเอาดื้อๆ
“ไอ้อสูรเวทนี่มันฉลาดนัก มันรอจังหวะที่ดอกบัวบานเต็มที่เพื่อเผด็จศึกทีเดียว!” ผู้อาวุโสสูงสุดสีหน้าย่นยู่เมื่อเห็นงูเหลือมหยุดเคลื่อนไหว
“ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบไป นี่เป็นโอกาสดีที่จะรอให้ขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองคนฟื้นฟูพลังปราณกลับมาเสียก่อน” นายน้อยอู๋ตอบพร้อมรอยยิ้มบาง
ปู้ฟางมองพวกเขาคุยกันมาตั้งแต่ต้น สายตาตวัดกลับไปหาดอกบัวแล้วก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว อสูรเวทระดับเจ็ด ขั้นนักพรตยุทธการสองคน เผ่ามนุษย์อสรพิษ… มีฝั่งตรงข้ามมากมายขนาดนี้ โอกาสที่เขาจะได้ครอบครองสมุน
