ปรียบมิได้ ใครกันจะบ้าเอาไปใช้ทำอาหาร เสียของชะมัด” อาหนี่พูดสิ่งที่คิดออกมา จากมุมมองของเขาบางอย่างก็เป็นสิ่งที่กินได้ ส่วนบางอย่างก็ล้ำค่าเกินกว่าจะนำไปทำเป็นอาหาร
คณะมนุษย์อสรพิษพากันเข้าไปลึกในสวนสมุนไพร จนมาถึงตรงกลางของสวนในที่สุด ที่ใจกลางของสวนเต็มไปด้วยสมุนไพรระดับห้าและระดับหกมากมายซึ่งปลูกเอาไว้จนงอกงาม
ต่อให้ไม่นับดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง สมุนไพรเหล่านี้ก็จัดว่ามีค่ามาก
“นั่นคือดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง ตอนนี้มันยังโตไม่เต็มที่ พอโตเต็มที่แล้วดอกตูมจะคลี่กลีบออก ตัวข้าเองก็ไม่เคยเห็นดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งที่เบ่งบานเต็มที่เช่นกัน จึงไม่รู้ว่ามันจะสวยถึงเพียงใดเมื่อแย้มบาน” หยูฟู่เอ่ย
ไกลออกไประยะหนึ่งมีสระน้ำเล็กๆ ที่ล้อมด้วยรั้วไม้ไผ่ตั้งอยู่ น้ำในสระนั้นใสสะอาดเหมือนกระจกแก้ว ไม่มีแม้กระทั่งสาหร่ายหรือตะไคร่น้ำลอยอยู่ น้ำสะอาดบริสุทธิ์ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมา
ดอกบัวตูมสีฟ้าอ่อนดูบอบบางอวดโฉมอยู่ที่ใจกลางสระ โดยมีใบบัวสองสามใบกระจายอยู่รอบๆ เมื่อดูจากระยะไกล ดอกบัวตูมนั้นดูเหมือนจะซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านหมอก ลวดลายบนดอกบัวพร่ามัวจนแทบดูไม่ออก
ส่วนใบบัวก็มีสีเขียวเข้ม และดูคล้ำกว่าความเป็นจริงเนื่องจากมีลวดลายลึกลับสลักอยู่บนพื้นผิว
อาหนี่ยืนอยู่ข้างสระน้ำพร้อมสูดหายใจลึก เขารู้สึกได้ถึงพลังปราณปริมาณมากที่หลังไหล่เข้าโพรงจมูก จนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง “ช่าง
