สวยงามอะไรเช่นนี้… นี่น่ะหรือดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง”
“ใช่แล้ว ไม่มีใครต้านทานความงามของดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งได้อย่างแน่นอน เมื่อเบ่งบานเต็มที่แล้ว ดอกไม้นี้จะสวยงามยิ่งขึ้นไปอีก น่าเสียดายที่ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งนั้นบานได้ไม่นานนัก ท่านอาจารย์ของข้าบอกว่าเพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น” ใบหน้างดงามของหยูฟู่ดูอาวรณ์และเสียดาย
มุมปากของอาหนี่ยกขึ้นขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาพูดพลางยิ้มออกมา “ยังเหลือเวลาอีกครึ่งวันก่อนที่ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งจะบานเต็มที่ เมื่อเวลานั้นมาถึง พวกมนุษย์จะปรากฏตัวขึ้นอย่างแน่นอน พวกเราต้องปกป้องดอกบัวนี้เอาไว้ให้ดี”
หยูฟู่หันไปมองหน้าอาหนี่แล้วเอ่ยตอบ “แน่นอนอยู่แล้ว พวกเราเฝ้ารอมานานเพื่อให้ดอกบัวนี้บานเต็มที่ แล้วเราจะปล่อยให้มนุษย์มาฉกชิงเอาไปง่ายๆ ได้อย่างไรกัน ยิ่งไปกว่านั้น… ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งนี้เมื่อบานแล้วจะปล่อยพลังปราณปริมาณมากออกมา บรรดาอสูรเวทที่อยู่รายรอบจะต้องพากันมาแย่งชิงดอกไม้นี้เป็นแน่ ในหมู่พวกมันอาจมีอสูรเวทที่ทรงพลังอยู่ด้วย เจ้าเองก็ต้องระวังพวกมันเอาไว้เช่นกัน”
“ไม่มีอะไรต้องกลัวไป มีข้าอยู่ทั้งคน รับรองไม่มีเหตุร้ายเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!” อาหนี่เอามือตบหน้าอกตนเองด้วยความมั่นใจ
…
นายน้อยอู๋และผู้ติดตามเข้าไปประชิดรั้วไม้ไผ่ได้อย่างง่ายดาย การป้องกันที่มนุษย์อสรพิษสร้างขึ้นมานั้นไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง ลำพังแค่รั้วไม้ไ
