่ไม่อาจก้าวข้ามไปได้ขวางอยู่
ก้อนไขมันบนใบหน้าของอาลู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ แทบจะไหลมารวมกัน ดวงตาของชายอ้วนปริ่มไปด้วยน้ำตา ริมฝีปากสั่นเทิ้มขณะส่งเสียงสะอื้นออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้
“เจ้าเป็นอะไรไป!” อาเหวยตื่นตกใจเมื่อได้เห็นปฏิกิริยาของอาลู่ กับอีแค่กินของอร่อย จำเป็นต้องเล่นใหญ่น้ำตาไหลนองเช่นนี้ด้วยหรือ
“พี่ใหญ่… ข้าคิดถึงท่านพ่อท่านแม่เหลือเกิน!” อาลู่พูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้น้ำตาไหลอาบสองแก้ม ขณะยัดเกี๊ยวอีกครึ่งลูกเข้าปากพร้อมเสียงสะอื้นที่ไม่อาจกลั้นได้
อาเหวยเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ อาหารจานนี้ของเถ้าแก่ปู้…มีเวทมนตร์บางอย่างอยู่จริงๆ
ปู้ฟางชิมรสเนื้อย่างไฟเสร็จเรียบร้อย เมื่อครู่เขากินเพิ่มไปถึงสามชิ้นด้วยกันจนแม้แต่ตัวเองยังอดแปลกใจไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าอาหารจานนี้…ไม่เลวเลยทีเดียว
ทว่า…ทุกครั้งที่ได้ชิมอาหาร ปู้ฟางก็อดปากร้ายวิจารณ์ออกไปตรงๆ ตามนิสัยไม่ได้ ครั้งนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเช่นกัน
“รสชาติเนื้อย่างไฟของเจ้า… นับว่าไม่เลว แต่วิธีที่เจ้าใช้เตรียมเนื้ออสูรเวทนั้นยังไม่ดีพอ พลังปราณที่อยู่ในเนื้อนั้นเทียบเท่าพลังปราณระดับสาม แต่พลังปราณทั้งหมดก็แทบจะสูญสลายไปหลังจากผ่านมือเจ้า อีกอย่างเจ้ารมควันเนื้อด้วยสมุนไพรพลังปราณ แต่กลับไม่ใส่แก่นของสมุนไพรพลังปราณลงในเนื้อ แถมเจ้ายังใส่วัตถุดิบที่ไม่จำเป็นมากมายซึ่งส่งผลต่อรสชาติลงไปด้วย จนทำให้เนื้อมีรสประหลาดเล็กน้
