็นเรื่องน่าเสียดาย ไม่อย่างนั้นการเข้าร่วมงานสมโภชร้อยครอบครัวในปีนี้ก็จะไม่มีความหมาย
หลังจากปู้ฟางห่อเกี๊ยวทั้งหมดเสร็จ เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ พลางเช็ดหยาดน้ำออกจากมือรวมถึงเช็ดหยดเหงื่อออกจากหน้าผาก การห่อเกี๊ยวนับร้อยๆ ลูกในคราวเดียวทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย
พ่อครัวแม่ครัวคนอื่นๆ ต่างก็ทำอาหารเสร็จแล้วเช่นกัน บางคนกำลังยืนพิงเตาของตนด้วยท่าทางผ่อนคลาย แม้จะยังมีวัตถุดิบหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ตอนนี้ก็ถึงเวลาลงคะแนนแล้วดังนั้นทุกคนจึงหยุดทำอาหาร แล้วมันก็แปลว่า งานสมโภชร้อยครอบครัวในปีนี้ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้วเช่นกัน
นัยน์ตาของพ่อครัวจินดูบ้าคลั่งเพราะเขาค่อนข้างรู้สึกอับจนหนทาง พ่อครัวแม่ครัวที่เข้าร่วมแข่งขันปีนี้น่ากลัวเกินไป ไม่ว่าจะเป็นเถ้าแก่ปู้หรือพี่น้องจากเมืองอาทิตย์ขจี มีความเป็นไปได้สูงที่คนเหล่านี้จะมาเขย่าตำแหน่งของเขา และนี่ก็ทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายใจไม่น้อย
จีเฉิงเสวี่ยลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆ ก้าวเท้ามาด้านหน้าพร้อมผ้าคลุมไหล่ที่ทำจากขนอสูรเวท เขามองสำรวจไปรอบบริเวณขณะยืนอยู่บนยกพื้นสูง
“ในงานสมโภชร้อยครอบครัวปีนี้ ข้าหวังว่าทุกคนจะเพลิดเพลินและพอใจกับอาหารเลิศรสทั้งหลาย” เสียงสงบนิ่งของจีเฉิงเสวี่ยดังก้องไปทั่วประตูมายาสวรรค์
ปู้ฟางฟังสุนทรพจน์ของจีเฉิงเสวี่ยไปพลางหย่อนเกี๊ยวลงในน้ำเดือด หลังจากที่ต้องยืนทำอาหารมาอย่างยาวนาน ตัวเขาเองก็รู้สึกอยากกินเกี๊ยว
